Το τελευταίο διάστημα , για μια ακόμη φορά, στις Ελληνοτουρκικές διαφορές  προστέθηκε και  το θέμα της μετατροπής της Αγιά Σοφιάς σε τζαμί.

Κάποιες κυβερνήσεις κρατών και ίσως κάποιοι διεθνείς οργανισμοί θα αντιδράσουν έστω για τα «μάτια του κόσμου».

Αυτό που προβληματίζει είναι η στάση των ηγετών των ορθόδοξων Εκκλησιών οι οποίοι, με εξαίρεση τη Ρωσία η οποία ζήτησε να μην γίνει ο ναός τζαμί και γιατί…στην Αγιά Σοφιά βαπτίστηκε και ο πριγκίπισσα Όλγα (!) , ακόμη δεν έχουν αντιδράσει.

Η Εκκλησιαστική διπλωματία  στην περίπτωση αυτή όπως και σε άλλες χώρες στα Βαλκάνια δεν έχει λειτουργήσει. Δεν υπάρχει κοινό μέτωπο με το Φανάρι ώστε όλοι οι Ορθόδοξοι να παρεμβαίνουν για θέματα που αφορούν την άσκηση των θρησκευτικών δικαιωμάτων ή την προστασία των μνημείων.

Ακόμη και η Αθήνα ( προς το παρόν δεν έχει αντιδράσει) δεν έχει ηγηθεί ενός κινήματος για την Αγιά Σοφιά που θα μπορούσε να κινητοποιήσει όλες τις δυνάμεις της ορθόδοξης κοινότητας και όχι μόνο. Λόγο θα μπορούσαν να έχουν και  τα άλλα δόγματα.

Παρά τη δυναμική που θα μπορούσε να αναπτυχθεί δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο. Φανάρι και Μόσχα δεν μπορούν να εκδώσουν κοινή ανακοίνωση λόγω της αυτοκεφαλίας της Ουκρανίας, γεγονός που επηρεάζει  και τα  Πατριαρχεία Σερβίας και Αντιοχείας που στηρίζουν τη Ρωσία.

Με εξαίρεση τη Ρωσία η οποία χρησιμοποιεί και την Εκκλησία στα εξωτερικά θέματα η Εκκλησιαστική διπλωματία από την πλευρά της χώρας μας εξαντλείται στους απόδημους  και ουδέποτε οργανωμένα και σοβαρά δεν έχει προσπάθεια να αξιοποιηθεί το ομόδοξο για θέματα που άπτονται των δικαιωμάτων των ορθοδόξων, την συντήρηση και την προστασία μνημείων και την προστασία της θρησκευτικής ελελυθερίας.

Στα κατεχόμενα της Κύπρου εκατοντάδες ναοί καταστρέφονται όπως καταστρέφονται και άλλοι σε περιοχές όπου παλαιότερα υπήρχε ορθόδοξο στοιχείο.Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στα Βαλκάνια όπου σε χώρες όπως το Μαυτροβούνιο, τα Σκόπια, την Αλβανία οι ορθόδοξοι κληρικοί έχουν υποστεί κατά καιρούς διώξεις.

Το θέμα της Αγιά Σοφιάς είναι ένα από αυτό που το Οικουμενικού Πατριαρχείο δεν μπορεί να αντιμετωπίσει για τον απλό λόγο ότι έχει έδρα στην Τουρκία. Άρα ,αυτό που μένει είναι η κινητοποίηση όλων των άλλων Εκκλησιών και των διεθνών οργανισμών για τη λύση του προβλήματος το οποίο είναι διεθνές και όχι διμερές…