Τη μνήμη του Αγίου Λουκά, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως της Κριμαίας, του ιατρού και ομολογητού εόρτασε με λαμπρότητα  η Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης, με επίκεντρο τον ομώνυμο ιερό Παρεκκλήσιο της πόλεως των Σερρών.

Στις λατρευτικές ακολουθίες, που τελέσθηκαν κατά το διήμερο 10 και 11 Ιουνίου, στον καταπράσινο αύλειο χώρο του Παρεκκλησίου προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στο εκκλησίασμα να τιμήσει τον σύγχρονο Άγιο της Ορθοδοξίας και να μετέχει προσευχητικώς, προέστη ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης της Εκκλησίας των Σερρών και της Νιγρίτης κ. Θεολόγος, πλαισιούμενος από ιερείς και ιεροδιακόνους.

Ο κ.Θεολόγος  σήμερα, κατά την διάρκεια της θείας λειτουργίας,  με αφορμή τη μεγάλη εορτή του νέου Αγίου της Εκκλησίας μας, Λουκά του Ιατρού, κατέθεσε τις σκέψεις του προς τους ευσεβείς πιστούς ως μία αφορμή για έναν γόνιμο πνευματικό προβληματισμό που πρέπει να οδηγεί όμως, όπως τόνισε, και  σε σωτήριες αποφάσεις ζωής. 

Σε αποφάσεις που αφορούν την πορεία ενός εκάστου, με οδηγό τους Αγίους μας, οι οποίοι αποτελούν  πρότυπα της όντως  ζωής, το εφηρμοσμένο Ευαγγέλιο του Χριστού, σε έναν κόσμο που κλυδωνίζεται μέσα στα κύματα  της παρακμής και της αντινομίας.

Στην ομιλία του, αναφερόμενος στην θαυμαστή βιοτή του συγχρόνου αγίου της Εκκλησίας μας, αγίου Λουκά του ιατρού, μια βιοτή με θλίψεις , μαρτύρια, εξορίες, φυλακές και διωγμούς υπεγράμμισε ότι η αγιότητα δεν περιορίζεται σε μία μόνο εποχή αλλά είναι το αποτέλεσμα της παρουσίας και του έργου του Αγίου Πνεύματος μέσα στην Εκκλησία. 

Το άγιο Πνεύμα, ο άλλος Παράκλητος ενεργεί πάντοτε μέσα την Εκκλησία, κτίζει αποστολικές καρδιές, αναδεικνύει το φωτόμορφα τέκνα της, πλουτίζει τον ουρανό.  

Η αγιότητα, είπε, δεν είναι ένα ξεχασμένο όραμα, δεν είναι το χθές αλλά το αεί της Εκκλησίας, η  μόνη πραγματικότητα της ζωής μας, ο καθημερινός μας αγώνας και τούτο αποδεικνύεται από τους σύγχρονους Αγίους μας, όπως και ο σήμερον  τιμώμενος, τους οποίους φανερώνει στο διάβα της ιστορικής μας πορείας ο Θεός. 

Η αγιότητα είναι μία συνεχής πρόσκληση του Θεού προς όλους τους ανθρώπους, είναι το κατεξοχήν έργο της Εκκλησίας έως της συντελείας των αιώνων.

Η Εκκλησία είναι το εργαστήριο και το διδασκαλείο της αγιότητος μέσα στον κόσμο. 

Αυτή πλουτίζει τον ουρανό με αγίους που φανερώνουν στον κόσμο την παρουσία, την δόξα, την δύναμη και την αγάπη  του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

«Ο Άγιος Λουκάς, όπως και όλοι οι Άγιοι, έναν δρόμο ακολούθησαν, τον δρόμο του Σταυρού και του μαρτυρίου. Εμείς οι χριστιανοί της παράξενης και αλλοτριωμένης εποχής μας θέλουμε έναν Χριστιανισμό χωρίς μαρτύριο, χωρίς θυσίες, χωρίς αγώνα, προσδοκούμε την Ανάσταση χωρίς τον Γολγοθά, την δόξα χωρίς τον Σταυρό. 

Γι’ αυτό και όταν έρχεται η κάθε είδους δυσκολία κλονιζόμαστε, αποθαρρυνόμαστε και φοβόμαστε, εγκαταλείποντας τον Θεό και την πίστη μας, γεγονός που φανερώνει ότι  η σχέση μας με το Θεό είναι  επιφανειακή και ιδιοτελής. 

Οι άγιοι μας όμως τελειώθησαν σηκώνοντας  με υπομονή και εγκαρτέρηση ποικίλους σταυρούς δοκιμασιών, δυσκολιών, εξοριών, φυλακών, κ.α.  

Αν θέλουμε, λοιπόν, να είμαστε πραγματικοί Χριστιανοί, θα πρέπει να αποφασίσουμε να ακολουθήσουμε σταυροαναστάσιμο δρόμο στην ζωή μας. 

Να  μην φοβούμεθα τον ανήφορο στην ζωή μας, είναι λυτρωτικός και καθαρτικός, να φοβούμεθα μόνο τις αμαρτίες μας που μας αποξενώνουν από τον Θεό» είπε ο Σεβασμιώτατος και υπενθύμισε τη προσφιλή  φράση του Αγίου Λουκά  που αποτελεί και την επιτομή της ζωής του: «Αγάπησα το Μαρτύριο».

Και κατέληξε ο Ποιμενάρχης της Σερραϊκής Εκκλησίας: “Ο πειραστής της οικουμένης εργάζεται στο σκοτάδι  και μάχεται τον Θεό και το έργο Του, την Εκκλησία δηλαδή , πολεμά τους πιστούς ανθρώπους γι’ αυτό και δεν πρέπει να εφησυχάζουμε. Είπε ο Χριστός: «Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε· αλλὰ θαρσείτε, εγὼ νενίκηκα τον κόσμον». Χρειάζεται να είμαστε υποψιασμένοι και σε πνευματική εγρήγορση ώστε με τη χάρη του Θεού, χωρίς ακρότητες και ανωφελείς υπερβολές να  καταθέτουμε την γνήσια μαρτυρία Ιησού Χριστού, που έχει το άρωμα της Εκκλησίας, του ουρανού και της αθανασίας”.

Κάλεσε τους πιστούς να μην φοβούνται και να μην χάνουν το θάρρος και την πίστη  τους, αλλά  χωρίς να  εφησυχάζουν, συγχωρώντας, αγαπώντας και πιστεύοντας να προχωρούν πάντοτε μπροστά έχοντας ελεύθερη  και καθαρή την καρδιά μας.