Τελέστηκε η εξόδιος ακολουθία της Καθηγουμένης της Ιεράς Μονής Αγίας Κυριακής Λουτρού, Γερόντισσας Φιλοθέης σήμερα, Δευτέρα 6 Ιουλίου στις 10:00 π.μ. το πρωί στο Καθολικό της Ιεράς Μονής, όπου το σκήνωμα της μεταστάσης είχε τεθεί σε προσκύνηση. Στην Εξόδιο Ακολουθία προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, με τη συμμετοχή κληρικών και μοναζουσών της Ιεράς Μητροπόλεως αλλά και άλλων ομόρων Ιερών Μητροπόλεων.

Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Μακαρία ἡ ὁδός, ᾗ πορεύει σή­μερον, ὅτι ἡτοιμάσθη σοι τόπος ἀναπαύσεως».

Οι λόγοι αυτοί ευρίσκουν την από­λυτη εφαρμογή τους στη Γε­ρόντισσα Φιλοθέη, την οποία με συγκίνηση προπέμπουμε αυτήν την ώρα.

Και είναι όντως μακαρία η οδός την οποία πορεύεται σήμερα, διότι πορεύεται ανταποκρινόμενη στην κλήση Αυτού, τον οποίο αγάπησε εξ όλης της ψυχής και εξ όλης της καρδίας και εξ όλης της διανοίας και εξ όλης της ισχύος της από νεότητός της, Αυτού τον οποίο επόθησε η ψυχή της περισσότερο από κάθε τι άλλο στον κόσμο, ώστε να αποφασίσει να αφιερωθεί στον Θεού με την παρότρυνση και του πνευματικού της πατρός, μα­κα­ριστού π. Πολυκάρπου.

 

 

Γι᾽ Aυτόν εγκατέλειψε την πατρί­δα της, τη Χαλάστρα, και αφιέ­ρω­σε τον εαυτό της στην αγάπη του, στη διακονία του και στην αένναη λατρεία του, αρχικά στη Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Πανοράμα­τος Θεσσαλονίκης, και στη συνέ­χεια στον ιερό αυτό τόπο, όπου την κάλεσε η Αγία μεγαλομάρτυς Κυριακή.

Και η Γερόντισσα Φιλοθέη, που έλαβε με τη μοναχική της κουρά το όνομα μιάς μεγάλης οσίας και μάρτυρος, της αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας, αγωνίσθηκε με ζήλο και αυταπάρνηση να δημιουργήσει το μοναστήρι αυτό, το οποίο όλοι θαυμάζουμε, από ένα μικρό προ­σκύνημα που προϋπήρχε, και να στηρίξει με την αγάπη και τη φρο­ντίδα της και τις άλλες μονα­χες, οι οποίες προσήλθαν στην Αδελ­φότητα, τις οποίες και διακό­νη­σε θυσιαστικά μέχρι την κοίμη­ση τους.

Οι δύο αγίες με τις οποίες συνέ­δεσε τη ζωή της η μακαριστή Γερό­ντισσα Φιλοθέη ήταν το πρότυπο της, ήταν οι οδηγοί της στη στενή και τεθλιμμένη οδό της ισαγγέλου πολιτείας, ήταν η παρηγορία και η καταφυγή της στις δυσκολίες, οι συντροφοί της στην προσευχή και στην αγρυπνία, οι πρέσβεις της στον θρόνο της Χάριτος.

 

Καί ἐκείνη ἔγινε συμμέτοχος καί κοινωνός τοῦ μαρτυρίου τους μέ τήν ταπείνωση καί τήν ὑπακοή της, πού γιά τόν μοναχό λογί­ζο­νται ὡς ἀναίμακτο μαρτύριο. Ἔγι­νε συμμέτοχος καί κοινωνός στήν ἀγάπη τους πρός τούς ἀνθρώπους, ἀγκαλιάζοντας μέ στοργή ὅλους ἐκείνους πού προσέτρεχαν ἐδῶ στήν Ἱερά Μονή τῆς Ἁγίας Κυρια­κῆς, γιά νά προσκυνήσουν τή χάρη τῆς θαυματουργοῦ Ἁγίας καί νά ζη­τήσουν τή χάρη της. Ἔγινε συμμέτοχός τους στή φρόνηση καί τή σύνεση, μέ τίς ὁποῖες ἐπί πολλά χρόνια κατηύ­θυνε τήν Ἱερά αὐτή Μονή καί τήν Ἀδελφότητα ὡς Ἡγουμένη. Ἁπλῆ στούς τρόπους καί γλυκύφωνη ἀνέπαυε τούς πάντες μέ τόν λόγο καί τήν ψαλμωδία της.

Μιμούμενη τήν ἀγάπη τῆς ἁγίας Φιλοθέης, τῆς ὁποίας ἔφερε τό ὄνομα, καί ἡ ὁποία ἄνοιγε τίς θύ­ρες τοῦ μοναστηριοῦ της γιά νά δεχθεῖ τίς νεαρές ἐκεῖνες ψυχές πού στά δύσκολα χρόνια τῆς Τουρ­κοκρατίας ζητοῦσαν καταφύγιο στό μοναστήρι της καί στή γαλήνη τῆς μοναχικῆς πολιτείας, ἄνοιξε καί ἡ Γερόντισσα Φιλοθέη τίς θύ­ρες τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μονῆς γιά νά δεχθεῖ μέ πολλή ἀγάπη τίς ἐμπε­ρίστατες ἀδελφές ἀπό τό Χαλέπι, πού σέ μία δύσκολη ἐποχή γιά τήν πατρίδα τους, ἦρθαν ἐδῶ γιά νά βροῦν καταφύγιο καί ἀσφάλεια κάτω ἀπό τή σκέπη τῆς ἁγίας Κυ­ριακῆς.

 

 

Πλήρης ἡμερῶν καί ἔργων ἀγα­θῶν ἀπέρχεται σήμερα ἀκο­λου­θώ­ντας τή μόνιμη κλήση τοῦ Κυρίου καί Νυμφίου τῆς ψυχῆς της γιά νά ἀπολαύσει στόν οὐράνιο νυμφώνα του ἦχο καθαρό ἑορταζόντων καί τήν ἀνέκφραστη ἡδονή τοῦ κάλ­λους τοῦ θείου προσώπου τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, στόν ὁποῖο ἀφιέρωσε τήν ὕπαρξή της καί τή ζωή της.

Εὐχόμεθα καί προσευχόμεθα στόν Κύριο τῆς ζωῆς καί τοῦ θα­νά­του νά κατατάξει τή μακαρία ψυχή της ἐν σκηναῖς δικαίων καί νά τήν ἀναπαύσει ἀπό τῶν κόπων τῆς ἀσθενείας καί τῆς παρούσης ζωῆς στήν ἀτελεύτητη χαρά τῆς βασιλείας του, ἀπό ὅπου νά εὔ­χε­ται καί γιά τήν Ἱερά αὐτή Μονή τῆς Ἁγίας Κυριακῆς πού μέ ἀγάπη διακόνησε ἐπί τόσα ἔτη.