Tης Σοφίας Δασκαλοπούλου, Υπ. Διδάκτωρ Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

 

Η Εκκλησία τιμά σήμερα 23 Αυγούστου, την απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Πρόκειται για την γνωστή σε όλους μας γιορτή «Τα εννιάμερα της Παναγίας». Αφιερωμένη στο πρόσωπο της Κυρίας Θεοτόκου, της Παναγίας με τον μεγάλο αριθμό προσωνυμίων, της Μητέρας του Κυρίου μας και Μητέρας όλων των ανθρώπων.

Κάθε Δεσποτική ή Θεομητορική εορτή στον εορτολογικό κύκλο της Εκκλησίας έχει τρία στάδια, τα προεόρτια, την κυρίως εορτή και τα μεθεόρτια. Στις 23 Αυγούστου εκάστου έτους εορτάζουμε την απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και η Εκκλησία κλείνει με την ίδια πανηγυρική διάθεση τους εορτασμούς της Κοιμήσεως και της Μεταστάσεως της Παναγίας, που τιμάται στις 15 Αυγούστου.

Πολλές εκκλησίες, εξωκλήσια και ιερές μονές σε όλη την χώρα τιμούν σήμερα με ιδιαίτερη λαμπρότητα και κατάνυξη, τα «Εννιάμερα της Παναγίας». Ο λαός, μέσα από την λαϊκή του ευσέβεια την σκέφτεται σαν μνημόσυνο προς την Μητέρα του Θεού, όπως ενεργούν άλλωστε και για τους δικούς του ανθρώπους. Από θεολογικής άποψης βέβαια, η Θεοτόκος ως μητέρα του Χριστού «μετέστη προς την ζωήν».

«Απόδοσις» στην εκκλησιαστική γλώσσα σημαίνει την ολοκλήρωση μιας μεγάλης χριστιανικής εορτής που ξεκίνησε πριν από οκτώ ημέρες. Η καθιέρωση της απόδοσης των εορτών προέρχεται από την παράδοση του Ισραηλιτικού Λαού στην Παλαιά Διαθήκη, με διάταξη του Μωσαϊκού Νόμου (‘Εξ. 2,15 – 19, Λευ.23,36 – 39 και Αρ. 29,35). Αυτή τη συνήθεια κληρονόμησε και η Εκκλησία μας στην λειτουργική της ζωή, τελώντας την ίδια ακολουθία στην εορτή της αποδόσεως με του εορτασμού, κάτι που συμβαίνει σε όλες τις περιπτώσεις των μεγάλων Δεσποτικών και Θεομητορικών εορτών. Οι θεομητορικές εορτές αποτελούν αφορμή για να φανερώσουμε την τιμή και την ευγνωμοσύνη μας προς το πρόσωπο της Θεοτόκου, ενώνοντας τις προσευχές μας με την πλούσια υμνολογία της λατρείας μας.

Η σημερινή μέρα μας καλεί να μιμηθούμε το τιμώμενο πρόσωπο της Θεοτόκου, προσεγγίζοντας την ζωή και τις αρετές Της, αφήνοντας την αγιότητα Της να μας συνεπάρει, οδηγώντας μας σταδιακά στην χαρά της πίστης.

Η Θεοτόκος συνδράμει στο έργο της σωτηρίας του ανθρώπου από τον Χριστό, σε όλη της την ζωή. Με την κοίμηση και την μετάσταση Της έγινε πρότυπο για κάθε πιστό, που υποδέχεται τον Χριστό και τον γεννά στην καρδιά του. Ως σύμβολο και οδηγήτρια Του, καλεί τον άνθρωπο από την εορτή μέχρι την απόδοσή της, να αντλήσει όλα τα απαραίτητα εφόδια ζωής που θα αποτελέσουν πηγή αγάπης και ελπίδα προστασίας.

Σε μια προσπάθεια αναφοράς στοιχείων της προσωπικότητας της Κεχαριτωμένης Μαρίας, θα μιλούσαμε για την αγνότητα και απλότητα του χαρακτήρα Της, για την απόλυτη υπακοή στο θέλημα του Θεού (Ευαγγελισμός) ώς «ευλογημένη εν γυναιξί» καθώς είναι εκείνη που θα συλλάβει εκ Πνεύματος Αγίου και θα γεννήσει τον Σωτήρα του κόσμου. Θα αναφέραμε την ταπείνωση Της η οποία την συνοδεύει εφ’ όρου ζωής, θα εμπνεόμασταν από την αγάπη της στο λόγο του Θεού και των Γραφών, αποκτώντας σοφία και σύνεση και τέλος θα παρατηρούσαμε τη γενναιότητα και την καρτερία της, όταν κάτω από το Σταυρό στο Γολγοθά νιώθει την προφητεία του Συμεών .

Την προσωπικότητα της Παναγίας ο σύγχρονος χριστιανός την χρειάζεται προκειμένω να είναι οδηγός του στην πίστη και την ομολογία του και ο δρόμος που θα τον κατευθύνει σε ένα ολοκληρωμένο τρόπο ζωής, ζώντας μέσα σε ένα περιβάλλον χαράς και αισιοδοξίας.