Στη ΝΔ πλευρά του όρους Τελέθριον και σε απόσταση 7 χλμ. από τα Ηλια, βρίσκεται το ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, σε υψόμετρο τετρακοσίων μέτρων, χτισμένο σε μαγευτική τοποθεσία. Πρόκειται για παλαιά μονή του 15ου αιώνα, ανακαινισμένη, με πολλά και σημαντικά κειμήλια, τα οποία διασώθηκαν από βαρβαρικές επιδρομές, αλλά και λείψανα αγίων. Σύμφωνα με την τοπική ιστορία, η κατακόμβη του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου κάτω από τη μονή, προϋπήρχε του μοναστηριού και ανακαλύφθηκε έπειτα από όραμα πιστού βοσκού της γύρω περιοχής, μαζί με τη θαυματουργή εικόνα του Αγίου Ιωάννου.

Σήμερα αυτή η εικόνα υπάρχει στη Mονή. Η κατακόμβη ονομάζεται και «Εύρεση», διότι εκεί βρέθηκε θαυματουργή εικόνα του Αγίου Γεωργίου. Επίσης ονομάζεται και «Αλογοπατησιά», διότι ακόμη και σήμερα κάποιοι κάνουν λόγο για «εμφανίσεις» του Αγίου Γεωργίου Καβαλάρη, ενώ κάποιοι υποστηρίζουν οτι έχουν ακούσει  το ποδοβολητό του αλόγου. Λέγεται ότι πριν από αρκετά χρόνια υπήρχε ίχνος από το πάτημα του αλόγου, αλλά το σημείο στρώθηκε με τσιμέντο!

Σύμφωνα με αφηγήσεις μαρτύρων, απέναντι από το σημείο όπου βρίσκεται σήμερα το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, στο Βαλαντοβούνι, έλαμπε ουράνιο φως. Κάποιος ευλαβής μοναχός, έπειτα από προσευχές και ικεσίες, ξεκίνησε να πάει προς το σημείο εκείνο, για να διαπιστώσει περί τίνος επρόκειτο. Εκεί βρήκε την εικόνα του Αγίου Γεωργίου Τροπαιοφόρου. Στον ύπνο του τον επισκέφτηκε ο άγιος, ο οποίος του υπέδειξε να ανεγείρει μονή πάνω από την κατακόμβη. Ο ευλαβής ασκητής σκόπευε να αφιερώσει τη μονή στον Αγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, για να φτάσουμε με το πέρασμα των χρόνων στην ίδρυση του μοναστηριού.

Κατά την Τουρκοκρατία, το μοναστήρι πρόσφερε σημαντικές υπηρεσίες στον αγώνα για την απελευθέρωση, με συνέπεια να καταστραφεί τρεις φορές. Κατά το 1727 ο ηγούμενος της μονής Ανανίας σε κείμενό του αναφέρεται  στον φρικτό θάνατο που βρήκαν 100 άνδρες της περιοχής.Οπως αναφέρει και οι 100 σουβλίστηκαν από τους Τούρκους.Η μονή δεν λειτούργησε για 20 ημέρες μετά από αυτό το περιστατικό, αφού οι μοναχοί συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν στη Χαλκίδα με σκοπό να θανατωθούν.

Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, οι μοναχοί σώθηκαν χάρη στην παρέμβαση του αγίου Γεωργίου, ο οποίοςμε τη δύναμη του Θεού τους ελευθέρωσε.

Τα λείψανα της Mονής

Στη Mονή φυλάσσονται τα ιερά λείψανα:

-Τμήμα της δεξιάς παλάμης του Αγίου Γεωργίου, ευωδιάζον.

-Μεγάλο τμήμα της κάρας της Αγίας Μαρίνας.

-Η κάρα του Αγίου Μάμαντος.

-Ιερός σπόνδυλος της Αγίας Κυριακής.

-Αγκίδα Τιμίου Ξύλου.

Επίσης φυλάσσονται τμήματα αγίων λειψάνων πολλών άλλων αγίων.

Η μονή κατέχει μέχρι σήμερα αρκετά μετόχια, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται:

Της Αγίας Μαρίνας στα κάτω Ηλια, του προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου, στην κορυφή του όρους Τελέθριον, του Αγίου Γεωργίου στις «Θέρμες» των Λουτρών Αιδηψού, των Αγίων Ταξιαρχών, ανάμεσα στα Ηλια και στις Ροβιές, των Αγίων Αναργύρων, κοντά στα άνω Ηλια,σχεδόν ερειπωμένος,ωστόσο εδώ υπάρχει  διώροφος ναός αφιερωμένος σε δύο μοναδικές μορφές της Χριστιανοσύνης: στην αγία Πολυχρονία, μητέρα του Γεωργίου και στην εξαδέλφη του, την αγία Νίνα, ισαπόστολο της Γεωργίας.