Tου X. Λευκαδίτη

Tην άποψη ότι η Εκκλησία της Ελλάδος θα πρέπει να στηρίξει  το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο θέμα της Ουκρανίας εξέφρασε με επιστολή του προς την Ιερά Σύνοδο ο μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ιερόθεος. Ο ιεράρχης μεταξύ των άλλων αναφέρει:…Για το θέμα της Ουκρανίας που απασχολεί τον Ορθόδοξο Χριστιανικό κόσμο υπάρχουν μερικά δεδομένα.

Πρώτον. Οι οκτώ Εκκλησίες (Σερβίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας, Ελλάδος, Πολωνίας, Αλβανίας, Τσεχίας και Σλοβακίας) έχουν την αυτοκεφαλία τους από το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατ’ οικονομίαν «τω καλώ της οικονομίας χρήσασθαι τρόπω».

Δεύτερον. Στους Τόμους με τους οποίους χορηγήθηκαν Αυτοκεφαλίες και Πατριαρχικές αξίες σε διάφορες Εκκλησίες, γίνεται αναφορά στη σύγκληση Οικουμενικής Συνόδου στην οποία θα ψηφισθή η τελική αναγνώριση των Αυτοκεφάλων αυτών Εκκλησιών από όλες τις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες.

Τρίτον. Βασική κανονική αρχή είναι να μην εισέρχεται κάποια Εκκλησία στις αποφάσεις των αρμοδιοτήτων των άλλων Εκκλησιών, πολύ δε περισσότερο στις αποφάσεις της Πρωτόθρονης Εκκλησίας, του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που έχει ηυξημένες αρμοδιότητες στην προεδρία και την καλή λειτουργία όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, ούτε και να τις κρίνουν, προ της Οικουμενικής Συνόδου, στην οποία παραπέμπονται για την ολοκλήρωση.

Τέταρτον. Η Εκκλησία της Ελλάδος δεν μπορεί να αρνηθή την απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την πράξη του να εκδώση Πατριαρχική Πράξη χορηγήσεως Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ουκρανίας, αλλά να αποδεχθή προς το παρόν την απόφαση αυτή και να αναμείνη να εκφράση τη συνολική άποψη και κρίση της, με την ψήφο της, όταν θα συνέλθη η Οικουμενική Σύνοδος. Εκεί θα κριθή και ο τρόπος που δόθηκε η Αυτοκεφαλία, όχι μόνον στην Ουκρανία, αλλά και στις άλλες Εκκλησίες. Η μη αποδοχή του τρόπου εκδόσεως του Πατριαρχικού Τόμου για την Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας, θα θέση σε αμφισβήτηση τις Αυτοκεφαλίες των οκτώ άλλων υφισταμένων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, συμπεριλαμβανομένης και της Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Διότι αυτές οι Αυτοκεφαλίες χορηγήθηκαν μόνον από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Πέμπτον. Ως προς το θέμα του πώς έγινε αποδεκτή από το Οικουμενικό Πατριαρχείο η «Αρχιερωσύνη» των Επισκόπων που «χειροτονήθηκαν» από τους καθηρημένους Αρχιερείς και τους σχισματικούς ή «αυτοχειροτονήτους»,η Εκκλησία μας πριν λάβη κάποια απόφαση, θα πρέπει να ερωτήση το Οικουμενικό Πατριαρχείο για τον τρόπο με τον οποίον αποκατέστησε τους «Αρχιερείς» αυτούς. Αυτό εδράζεται στον Συνοδικό και Πατριαρχικό Τόμο του 1850 με τον οποίον δόθηκε το Αυτοκέφαλο στην Εκκλησία της Ελλάδος, που διαγορεύει: «Εν τοις συμπίπτουσιν Εκκλησιαστικοίς πράγμασι, τοις δεομένοις συσκέψεως και συμπράξεως προς κρείττονα οικονομίαν και στηριγμόν της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ήρεσεν, ίνα η μεν εν Ελλάδι Ιερά Σύνοδος αναφέρηται προς τον Οικουμενικόν Πατριάρχην και την περί αυτόν Ιεράν Σύνοδον· ο δε Οικουμενικός Πατριάρχης μετά της περί αυτόν Αγίας και Ιεράς Συνόδου, παρέχη προθύμως την εαυτού σύμπραξιν, ανακοινών τα δέοντα προς την Ιεράν Σύνοδον της Εκκλησίας της Ελλάδος». Επομένως, στο θέμα της Ουκρανίας επιβάλλεται η σύσκεψη και η σύμπραξη με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, πολύ δε περισσότερο επειδή η Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδος διοικεί «επιτροπικώς» και τις Επαρχίες του Οικουμενικού Θρόνου εν Ελλάδι. Εάν δεν γίνη αυτό, τότε υπονομεύεται ο Συνοδικός και Πατριαρχικός Τόμος της Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας μας.

Εκτον. Αυτό το θέμα, που αφορά τη χορήγηση της Αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία, δεν μπορεί να τεθή σε ψηφοφορία στην Ιεραρχία, διότι σε μία τέτοια περίπτωση θα εισέλθουμε σε υπόθεση άλλης Εκκλησίας, και μάλιστα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όταν μάλιστα Αυτό διατηρεί και «το ανώτατον κανονικόν δικαίωμα» στις Επαρχίες «του Αγιωτάτου Αποστολικού και Πατριαρχικού Θρόνου» εν Ελλάδι, στις λεγόμενες Νέες Χώρες.