Η προς τον Θεόν αγάπη υπάρχει εις διαφόρους βαθμούς: Οστις ανθίσταται εις κακούς λογισμούς, ούτος αγαπά κατά το μέτρον αυτού τον Θεόν. Οστις αγωνίζεται κατά της αμαρτίας, παρακαλεί τον Θεόν όπως δίδη εις αυτόν δύναμιν, ίνα μη αμαρτάνη, αλλ᾿ εξ αδυναμίας προσκόπτει εισέτι προς την αμαρτίαν και θλίβεται διά τούτο και μετανοεί. Ούτος έχει την χάριν εν τω βάθει της ψυχής και του νου, αλλά τα πάθη δεν έχουν εισέτι ηττηθή. Οστις δε υπερενίκησε τα πάθη, ούτος δεν έχει πλέον αγώνα, αλλά μόνον προσέχει εαυτώ εν παντί, όπως μη πέσει εις αμαρτίαν. Ο τοιούτος έχει την χάριν μεγάλην και αισθητήν. Οστις αισθάνεται την χάριν και εν τη ψυχή και εν τω σώματι, ούτος είναι τέλειος ανήρ, και εάν διαφυλάξη την χάριν ταύτην, το σώμα αυτού αγιάζεται και αποβαίνει άγιον λείψανον.

Οστις ζη κατά τας εντολάς, ούτος καθ᾿ εκάστην ώραν και στιγμήν ακούει να ηχή εν τη ψυχή αυτού η χάρις. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι οίτινες δεν κατανοούν την έλευσιν αυτής.

«Οταν ο νούς είναι όλος εν τω Θεώ, τότε ο κόσμος λησμονείται εντελώς».

«Να προσεύχησαι υπέρ των ανθρώπων σημαίνει να χέης αίμα».

«Ποίος δεν θέλει ελευθερίαν; Πάντες θέλουν αυτήν, αλλά πρέπει να γνωρίζης εις τι συνίσταται και πώς αποκτάται. Ο εφιέμενος ελευθερίας δεσμεύει εαυτόν. Καθ᾿ ο μέτρον δεσμεύεις σεαυτόν, το πνεύμα σου θα απολαύη ελευθερίας... Πρέπει να δεσμεύης τα πάθη εντός σου, ίνα μη κατακυριεύουν του πνεύματός σου. Πρέπει να δεσμεύης σεαυτόν, ίνα μη αδικήσης τον πλησίον σου... Συνήθως οι άνθρωποι ζητούν την ελευθερίαν, ίνα πράττουν «ό,τι θέλουν». Τούτο όμως δεν είναι ελευθερία, αλλ᾿ η εξουσία της αμαρτίας επί σε. Η ελευθερία να αμαρτάνης – να γαστριμαργής, να μεθύσκησαι, να μνησικακής, να εκβιάζης, να φονεύης, ή να πράττης τι παρόμοιον – ουδόλως είναι ελευθερία, αλλά δουλεία, ως ο Κύριος είπεν: «Πας ο ποιών την αμαρτίαν δούλος εστί της αμαρτίας» (Ιω. η´ 34). Είναι αναγκαίον να προσεύχησαι πολύ, όπως ελευθερωθής της φοβεράς αυτής δουλείας.

«Ημείς φρονούμε ότι η αληθινή ελευθερία έγκειται εις το να μη αμαρτάνης, εις το να αγαπάς τον Κύριον και τον πλησίον μεθ᾿ όλης της καρδίας σου και όλης της ισχύος σου».

«Η αληθής ελευθερία είναι η διαρκής διαμονή εν τω Θεώ».