Φόβος Θεού είναι η συνείδηση της υπευθυνότητας για τη σωτηρία μας. Εχουμε μέγιστη ευθύνη για το πώς ζούμε τη στιγμή που τη ζωή μάς την έδωσε ο Θεός για να τη χρησιμοποιήσουμε για τη σωτηρία μας... Φόβος Θεού είναι το πρώτο σκαλοπάτι· η αρχή της σοφίας. Ακολουθεί η δοξολογία – από μέρους του παιδιού στον ουράνιο Πατέρα του.

Οσο αμαρτωλός κι αν είναι ο άνθρωπος, μένει πάντα μέσα η σπίθα του Θεού. Αυτή η σπίθα είναι ικανή να θεριέψει, να γίνει πυρκαγιά και να κάψει την αμαρτωλότητα, λευκαίνοντας τον άνθρωπο. Η σπίθα του Θεού είναι η συνείδηση. Ανθρωπος ασυνείδητος δεν υπάρχει. Να φυλάγετε καλά, ως θησαυρό ατίμητο, τη συνείδησή σας. Συνεχώς να βρίσκεστε σε εγρήγορση. Μερικοί νομίζουν ότι χάνει κανείς την ψυχή του μόνον από μεγάλα αμαρτήματα, παραθεωρώντας τα μικρά. Ερχεται ο θάνατος και τους βρίσκει ακάθαρτους! Αποφασίζοντας να ζείτε εν Χριστώ, να γνωρίζετε ότι θα σας ταλαιπωρούν πολυποίκιλοι πειρασμοί! Οταν μάθετε να προσεύχεστε, θα βρείτε τη δύναμη να τους νικάτε, να κυριαρχείτε στα πάθη.

Στάρετς Μπόρις Χόλτσεφ (29 Οκτωβρίου)