Αν και επισήμως κανείς δεν γνωρίζει πότε και αν θα επισκεφτεί ο Πάπας την Αθήνα ούτε καν πώς άνοιξε αυτή η συζήτηση, ήδη έχουν καταγραφεί αντιδράσεις από αρχιερείς, με σημαντικότερη αυτή του μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

Στο ενδεχόμενο επίσκεψης του Πάπα Φραγκίσκου στην Ελλάδα, σε ανακοίνωσή της η Μητρόπολη Πειραιώς μεταξύ άλλων αναφέρει πως μπορεί να έρθει στην πατρίδα μας ως προσκυνητής, αλλά ως Πάπας είναι ανεπιθύμητος.

Αιτιολογώντας την θέση αυτή αναφέρει: “Μία από τις προσφιλείς διπλωματικές τακτικές του Παπισμού είναι τα συχνά ταξίδια των εκάστοτε «Παπών» σε διάφορα μέρη του κόσμου, με σκοπό να προωθηθούν οι ιμπεριαλιστικοί στόχοι του και να προβληθεί διεθνώς και με κάθε τρόπο η διπλή παγκόσμια εξουσία του «Πάπα», πολιτική και εκκλησιαστική, ως αρχηγού κράτους και ως αρχηγού της πιο μεγάλης σε αριθμό πιστών «Εκκλησίας», (περίπου 1.000.000.000 πιστοί), σε σύγκριση με όλες τις άλλες θρησκείες του πλανήτη. Μάλιστα δεν αρκούνται να επισκέπτονται χώρες με πολυπληθείς οπαδούς, όπως λόγου χάρη στις χώρες της Νοτίου Αμερικής, (Αργεντινή, Βραζιλία κ.α.), αλλά και χώρες με ελάχιστο, ή ανύπαρκτο παπικό πληθυσμό, (π.χ. αραβικές χώρες). Ιδιαιτέρως αρέσκονται να επισκέπτονται Ορθόδοξες χώρες, παρά τον ελάχιστο αριθμό οπαδών των και παρά τις σφοδρές αντιδράσεις των πιστών. Φροντίζουν να καλύπτονται πάντοτε υπό την διπλωματική «ομπρέλα» του «αρχηγού κράτους», και να «προσκαλούνται» από τις πολιτικές αρχές των κρατών, οι οποίες προσδοκούν πολιτικά και διπλωματικά οφέλη από την επίσκεψή των. Αυτό για παράδειγμα συνέβη πριν από 19 χρόνια, το 2001, όταν η τότε πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της χώρας μας προσκάλεσε τον τότε «Πάπα» Ιωάννη – Παύλο τον Β΄ στην Αθήνα”.

Επικαλούμενη διάφορα δημοσιεύματα, η Μητρόπολη κάνει λόγο για απομάκρυνση του Φαναρίου και άνοιγμα προσκυνημάτων σε προσκυνητές της Παπικής και προτεσταντικής θρησκευτικής κοινότητας, ενώ δεν αποκλείει και επίσκεψη του Πάπα στο Αγιο Ορος.

Οι συνέπειες από μία ενδεχόμενη επίσκεψη του Πάπα, σύμφωνα με την Μητρόπολη είναι οι εξής:

α) Θα προκαλέσει για μία ακόμη φορά βαρύτατο σκανδαλισμό του πιστού λαού του Θεού. Θα αμβλύνει το Ορθόδοξο αισθητήριό του και θα επιφέρει στην συνείδησή του σύγχυση των ορίων μεταξύ Εκκλησίας και αιρέσεως.

β) Θα προωθήσει τον λαϊκό Οικουμενισμό, διότι θα δοθεί παγκοσμίως, σε Ορθοδόξους και ετεροδόξους, η εντύπωση ότι με τον Παπισμό είμαστε μία Εκκλησία και δεν μας χωρίζει τίποτε.

γ) Θα βαθύνει ακόμη περισσότερο το εξαιτίας του αντικανονικού και ακύρου ουκρανικού Αυτοκεφάλου δημιουργηθέν πανορθόδοξο σχίσμα, πράγμα το οποίο θέλει διακαώς ο «Πάπας». Ηδη στο προηγούμενο άρθρο μας κάναμε λόγο για την αμοιβαία προσπάθεια Φαναρίου και Βατικανού για την «ένωση των Εκκλησιών», μέσω των ουνιτών της Ουκρανίας και των σχισματικών του Επιφανίου.

δ) Με την ψευδή εικόνα που δίνουμε προς τα έξω, ότι με τους παπικούς είμαστε ένα, μία Εκκλησία, αποθαρρύνουμε όσους από τους παπικούς θέλουν να απαρνηθούν τον Παπισμό και να γίνουν Ορθόδοξοι.

ε) Ενθαρρύνουμε και νομιμοποιούμε την παράνομη και ύπουλη προσηλυτιστική δράση της Ουνίας, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες.

στ) Υποδεχόμενοι τον Πάπα, αμνηστεύουμε και διαγράφουμε από την ιστορική μας μνήμη τα διαχρονικά εγκλήματα του Παπισμού εις βάρος της Ορθοδοξίας και γενικότερα των ατόμων και των λαών διά μέσου των αιώνων.

Η μητρόπολη είναι αντίθετη, εκτός των άλλων, γιατί όπως αναφέρει οι “Πάπες” τρέφουν ανθελληνικά αισθήματα:

“Οι εκάστοτε «Πάπες» απέδειξαν στο διάβα των αιώνων τα πλέον ανθελληνικά τους αισθήματα και προθέσεις. Το Γένος μας μόνο μίσος και εκδίκηση έχει να θυμάται από το Βατικανό. Με τις φοβερές και φονικές σταυροφορίες διέλυσαν την χριστιανική αυτοκρατορία μας, την ένδοξη Ρωμανία και επιτάχυναν και διευκόλυναν την οθωμανική προέλαση και κατάκτηση της Ορθόδοξης Ανατολής. Οταν κατά τη διάρκεια της Δ΄ Σταυροφορίας, το 1204, οι Φράγκοι κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη, με τις ευλογίες του «Πάπα» Ιννοκεντίου του Γ΄, επιδόθηκαν σε τέτοιους βανδαλισμούς, καταστροφές, αρπαγές και λεηλασίες, ώστε δεν έχουν ιστορικό προηγούμενο. Κατά την διάρκεια της Φραγκοκρατίας τον 13ο αιώνα, οι Ορθόδοξοι Ελληνες υπέφεραν τα πάνδεινα από τους παπικούς, με τις ευλογίες και εντολές των εκάστοτε Παπών.

Δεν έκαναν σχεδόν τίποτε για να αποτρέψουν την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης, (1453), από τους Τούρκους.

Στα τετρακόσια χρόνια της οθωμανικής δουλείας ουδεμία κίνηση έγινε από το Βατικανό για την απελευθέρωσή μας, παρά τις αμέτρητες εκκλήσεις για βοήθεια. Αντίθετα μάλιστα, εκμεταλλευόταν την τουρκική καταπίεση, σύναπτε συνθήκες με την Υψηλή Πύλη, για να προστατεύει τους παπικούς υπηκόους της και το χειρότερο: για να μπορεί να κάνει ελεύθερα προσηλυτισμό μέσω της πληθώρας των φανατικών μισιοναρίων του. Ας σημειωθεί πως οι συμπαγείς παπικοί πληθυσμοί στην οθωμανική αυτοκρατορία, (π.χ. Κυκλάδες), δεν γνώρισαν τουρκική σκλαβιά!

Κατά την περίοδο της Ελληνικής Επαναστάσεως ουδεμία βοήθεια, ούτε καν λεκτική στήριξη, υπήρξε προς το αγωνιζόμενο Εθνος μας από το Βατικανό. Μάταια παρακαλούσε ο ηρωικός Επίσκοπος Παλαιών Πατρών Γερμανός τον τότε «Πάπα» να βοηθήσει, έστω διπλωματικά, την Ελλάδα!

Οταν κατά την καταστροφή της Μικράς Ασίας ο Κεμάλ Ατατούρκ έσφαζε και ρήμαζε και γινόταν εκεί όργιο γενοκτονίας του Ποντιακού και Μικρασιατικού Ελληνισμού, ο «Πάπας» συνέχαιρε τον Κεμάλ Ατατούρκ”.