Όλες οι ειδήσεις

Την Κυριακή 18 Ιουλίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο.

Στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής του ομωνύμου προαστίου της πόλεως Λαμίας τέλεσε προεορτίως της Πανηγύρεως του Ναού, την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών, σήμερα Κυριακή των Αγίων Πατέρων της εν Χαλκηδόνι Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου 18 Ιουλίου 2021.

Ο Ναός και Προσκύνημα της Παναγίας της Τήνου

Λίγα λόγια για το Προσκύνημα:

Ολα ξεκίνησαν λίγο μετά το ξέσπασμα της Επανάστασης στον Μοριά. Μια μοναχή της Μονής της Κοιμήσεως του Κεχροβουνίου στην Τήνο, η Πελαγία, αφηγείται στον τότε μητροπολίτη τις θεϊκές οπτασίες της που έκαναν λόγο για μια θαυματουργή εικόνα της Παναγίας που βρισκόταν θαμμένη στα έγκατα του νησιού.

Η Αγία Μακρίνα, που ο Θεός την είχε προικίσει με πολλά πνευματικά και σωματικά χαρίσματα, ήταν η μεγαλύτερη αδελφή του Μεγάλου Βασιλείου και του Γρηγορίου Νύσσης. Ανατράφηκε σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου, από την ευσεβέστατη μητέρα της Εμμέλεια. Όταν μεγάλωσε, αφοσιώθηκε στην αγαθοεργία και στην ανατροφή των αδελφών της, που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα πνευματική τους πορεία. Η Μακρίνα ήταν μνηστευμένη, αλλά ο μνηστήρας της πέθανε. Τότε, μαζί με τη μητέρα της, αποσύρθηκε σε γυναικεία μονή στον Πόντο, κοντά στον ποταμό Ίρη. Εκεί κοντά μόναζε και ο αδελφός της Μέγας Βασίλειος.

Ολοκληρώθηκε με επιτυχία και η 2η κατασκηνωτική περίοδος με κορίτσια γ΄, δ΄ και ε΄ δημοτικού στο Κατασκηνωτικό Κέντρο «Η Αγία Αικατερίνη» της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος στο Καινούργιο Λοκρίδος.

Για την πανδημία του κορωνοϊού και τον εμβολιασμό των πολιτών μίλησε ο Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Αλέξανδρος.

Το Σάββατο 17 Ιουλίου το απόγευμα στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο πραγματοποιήθηκε, τηρουμένων των σχετικών μέτρων υγειονομικής προφύλαξης, η έναρξη του 23ου Συναπαντήματος Νεολαίας Ποντιακών Σωματείων.

Αρκετή ώρα μού πήρε να βρω τρόπο να ξεκινήσω να γράφω. Θέλει τρόπο, ορθή έκβαση και διαχείριση των λογισμών, ώστε να περάσουν “ήσυχα”, να έλθουν και ν᾿ ακουμπήσουν οι σκέψεις στο χαρτί, χωρίς φασαρία και περισσό θόρυβο. Και, σε αυτή την αναζήτησή μου, είναι αλήθεια, με έβγαλε από τη δυσκολία – ποιος λέτε; – το εν πολλοίς και πάλιν και πολλάκις και εσαεί αγαπημένο μου Γεροντικό, το και μόνιμο εντρύφημά μου σε καιρούς και περιόδους δύσκολες, ως η εφηβεία, ως η ενηλικίωση, ως η σημερινή.

Μ. Γ. ΒΑΡΒΟΥΝΗΣ

Καθηγητής Λαογραφίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης

          Οι δύο επισημάνσεις με τις οποίες κλείσαμε το σχετικό άρθρο μας στο προηγούμενο φύλλο, σχετικά με τις συλλογές δημοτικών τραγουδιών που εκπονήθηκαν στα πλαίσια του φιλελληνικού κινήματος, αποσκοπούν στο να προϊδεάσουν τον ερευνητή ότι το υλικό που εντοπίζει στις συλλογές αυτές δημοτικών τραγουδιών πρέπει να διασταυρώνεται και να αντιμετωπίζεται πάντα με επιφύλαξη. Μπορεί ο φιλελληνικός οίστρος να οδηγούσε τους ευρωπαίους συλλογείς και εκδότες στη συμπερίληψη ύποπτης προέλευσης και σύνθεσης τραγουδιών, τούτο όμως δεν σημαίνει ότι  οι καταγραφές τους αποτελούν πάντα και αξιόπιστες μαρτυρίες για την ύπαρξη, τη διάδοση και τη μορφολογία κάθε τραγουδιού. Κι αυτό αποτελεί βασική μεθοδολογική προϋπόθεση για τη λαογραφική χρήση των ελληνικών δημοτικών τραγουδιών που συγκεντρώθηκαν, καταγράφτηκαν και εκδόθηκαν στα πλαίσια της εκδοτικής παραγωγής του ευρωπαϊκού φιλελληνικού κινήματος.

Ο Άγιος Αιμιλιανός γεννήθηκε στο Δορόστολο της Θρακικής Μοισίας, τότε που αυτοκράτορας ήταν ο Ιουλιανός ο Παραβάτης.



Ήταν δούλος σε ένα σκληρό και φανατικό ειδωλολάτρη (άλλες πηγές αναφέρουν ότι ήταν γιος τοπικού αξιωματικού ονόματι Σαββατιανού), που όταν έμαθε ότι ο Αιμιλιανός πίστευε στο Χριστό, εξοργίστηκε τόσο πολύ, ώστε αφού τον έβρισε με τα πιο χυδαία λόγια, έπειτα τον μαστίγωσε ανελέητα.