«Ούτω, αφού ηυξήθη μεγάλως η συνάθροισις, εξεκίνησαν προηγουμένης, εκατοντάδος παιδίων, εκλαρυγγιζομένων να φωνάζουσι, μετά των οργάνων και των κυματιζουσών να φωνάζωσι […] Η διαδήλωσις εξεκίνησεν εν είδει ορχήσεως, κατ΄ ευθείαν γραμμήν βαινούσης. Όπως ήσαν πιασμένοι εις το χωρόν, ούτως εκίνησαν ει του υψηλοτέρου μέρους της αγοράς, διά ν΄ανέλθωσιν εις την ενορίαν. Άμα έκαμψαν την πρώτην ανωφερήν γωνίαν, επί της παραλλήλου οδόύ, εφάνη η αντίθετος διαδήλωσις κατερχομένη εκ της άνω συνοικίας, προς την αγοράν βαίνουσα, με τας κραυγάς των γυμνοπόδων παίδων…» (Αλ. Παπαδιαμάντης, Η Φόνισσα, Σύγχρονη Εποχή, 1992, σελ. 166).
Ουχί προσωπικάς τα σκέψεις ενθάδε! Αλλά του μεγίστου σκιαθίτου διηγηματογράφου μας, διά τον οποίον ο ο Κώστας Βάρναλης κατέθεσε πως «είναι ο μεγαλύτερος νεοέλληνας συγγραφέας κι ο μόνος που μπορεί κανείς να τον διαβάζει και πάντα να τόνε βρίσκει νέον κι αναπάντεχον».
Αλλά, καθώς τυγχάνει να διαβάζω εις τον πρόσφατον εκκλησιαστικόν τύπον, πως πρόκειται να αφιχθούν εις την πρωτεύσουσα των Αθηνών και πέριξ αυτής, Ιερά Λείψανα από τον εκλεκτόν και επιστήθιον και ηγαπημένον Επίσκοπον, τον «κάτω του αύλακος» επονομαζόμενον, ερωτώ ευθέως, ουχί οκνηρώς και υστεροβούλως, αλλά μετά παρρησίας ανερυθριάστου και δυνάμεως ακαταβλήτου: δε λογίζεσθε, Δέσποτα, μήπως και, έστω διά μικρόν χρόνον τελευταίως, τους εζαλίσατε τους αγίους και τους εκουράσατε με τας παιδαριώδεις παρελάσεις Σας; Δέσποτα, έλεος! Ουδέν πλέον κρυπτόν! Ένεκα της πανθομολογουμένης ουρανομιμήτου αρετής Σας, δίχως άλλο, επιθυμείτε διάπυρα τον αρχιεπισκοπόν θρόνον των Αθηνών και κοπιάζετε – κυρίως τηλεφωνικώς!!! – διά την διεκδίκησιν, αλλά, Δέσποτα, ούπω καιρός και ουκέτι καιρός!
Και, αν και υποπτεύομαι, αν όχι και γιγνώσκω, πως κομίζετε μεθ΄υμών και την ευλογία και επευλόγηση της διεκδικήσεως ταύτης υπό του Μεγάλου Πατριάρχου Μόσχας κ. Κυρίλλου (δια να μη λησμονείτε και τας πνευματικάς υμών καταβολάς και συμπαθείας), λέγω επικουρικώς και τα κάτωθι, εάν αντιπροβάλλετε πως εκλήθητε και ουχί αυτόκλητος μένει να φθάσετε εις τα Αθήνας: Δέσποτα,
«επ΄ελευθερία» εκλήθητε, «επ΄ελευθερία» κατέχετε και την επιλογή της αρνήσεως, ώστε να συμμετάσχητε εις τα θρησκευτικά «πανηγύρια»!!!.
Αλλέως, ιδού το επόμενον Δελτίο Τύπου που, θαρρώ, έχει ομοιότητας και σχέσεις με τα εν δυνάμει, προς ώρας, όσα πρόκειται να γραφούν και να ειπωθούν, άμα και μετά την άφιξήν Σας εις την πρωτεύουσαν, εν δυνάμει Αρχιεπίσκοπε ¨κάτω του αύλακος¨: «Ούτω, αφού ηυξήθη μεγάλως η συνάθροισις, εξεκίνησαν προηγουμένης, εκατοντάδος παιδίων, εκλαρυγγιζομένων να φωνάζουσι, μετά των οργάνων και των κυματιζουσών να φωνάζωσι […] Η διαδήλωσις εξεκίνησεν εν είδει ορχήσεως, κατ΄ ευθείαν γραμμήν βαινούσης. Όπως ήσαν πιασμένοι εις το χωρόν, ούτως εκίνησαν ει του υψηλοτέρου μέρους της αγοράς, διά ν΄ανέλθωσιν εις την ενορίαν. Άμα έκαμψαν την πρώτην ανωφερήν γωνίαν, επί της παραλλήλου οδόύ, εφάνη η αντίθετος διαδήλωσις κατερχομένη εκ της άνω συνοικίας, προς την αγοράν βαίνουσα, με τας κραυγάς των γυμνοπόδων παίδων…».
Με εκτίμηση,
Ο ΠΥΛΩΡΟΣ
