Δέντρο που δεν ποτίζεται, θα ξεραθεί

Την ώρα που ο διά­βο­λος σου φέρ­νει βλά­σφη­μους λο­γι­σμούς, εί­ναι κα­λύ­τε­ρα εκεί­νη την ώρα να μην λέμε την ευχή, αλλά να ψάλ­λου­με. Εμ­παί­ζεις τον διά­βο­λο, όταν σου φέρ­νει βλά­σφη­μους λο­γι­σμούς και εσύ ψάλ­λεις. Όταν όμως δέ­χε­σαι τους βλά­σφη­μους λο­γι­σμούς και δεν στε­νο­χω­ριέ­σαι που έχεις τέ­τοιους λο­γι­σμούς, τότε φταις και δέ­χε­σαι την τα­ρα­χή του δια­βό­λου. Για­τί, όταν σου περ­νά­ει ένας βλά­σφη­μος λο­γι­σμός και τον εξε­τά­ζεις και τον συ­ζη­τάς με το μυα­λό σου, δέ­χε­σαι έναν μι­κρό δαι­μο­νι­σμό. Αν όμως στε­νο­χω­ριέ­ται κά­ποιος, όταν του έρ­χον­ται τέ­τοιοι λο­γι­σμοί και δεν τους συ­ζη­τά­ει, θα κό­βον­ται μό­νοι τους, για­τί δεν θα τρο­φο­δο­τούν­ται. Δέν­τρο που δεν πο­τί­ζε­ται, θα ξε­ρα­θεί.