Ευωδία και άλογη κτίση

Έχουν μο­λύ­νει οι άν­θρω­ποι, όλη την ατμό­σφαι­ρα. Βλέ­πεις, χει­μώ­νας και­ρός και πώς μυ­ρί­ζουν τα σκου­πί­δια! Σκέ­ψου το κα­λο­καί­ρι τι γί­νε­ται! Ευ­τυ­χώς που ο Θεός έχει κά­νει τα λου­λού­δια που ευω­διά­ζουν. Πόσα λου­λού­δια που υπάρ­χουν, τέ­τοια ποι­κι­λία, μι­κρά-με­γά­λα, εξου­δε­τε­ρώ­νουν την βρω­μιά που υπάρ­χει. Πώς μας οι­κο­νο­μά­ει ο Θεός! Σκέ­ψου να μην υπήρ­χαν λου­λού­δια, βό­τα­να… Έτσι σκε­πά­ζε­ται η δυ­σο­σμία η δική μας. Δια­σκε­δά­ζε­ται με τα αρώ­μα­τα…