Ένας ταπεινός λόγος

Με­γα­λύ­τε­ρη αξία έχει ένας λό­γος τα­πει­νού αν­θρώ­που με βιώ­μα­τα, που βγαί­νει με πόνο, από τα βάθη της καρ­διάς του, παρά ένας σω­ρός φι­λο­λο­γί­ες εξω­τε­ρι­κού αν­θρώ­που, που βγαί­νουν με τα­χύ­τη­τα, από την εκ­παι­δευ­μέ­νη του γλώσ­σα, η οποία (όμως) δεν πλη­ρο­φο­ρεί τις ψυ­χές, για­τί εί­ναι σάρ­κα και όχι πύ­ρι­νη γλώσ­σα της Αγί­ας Πεν­τη­κο­στής.