Ένας μοναχός από τη Μονή Δίβρης επισκέφθηκε κάποτε τον Άγιο Γερβάσιο των Πατρών, θέλοντας να ζητήσει τη συμβουλή του για ένα σοβαρό ζήτημα που τον απασχολούσε.
Έφθασε μεσημέρι στο κελί του Αγίου. Η διακόνισσά του, η Αθηνά, δεν του επέτρεψε να τον ενοχλήσει εκείνη την ώρα. Ο μοναχός στενοχωρήθηκε και της εξήγησε ότι είχε μεγάλη ανάγκη και ότι του ήταν αδύνατο να επαναλάβει το μακρινό αυτό ταξίδι.
Τότε ακούστηκε από μέσα η φωνή του Αγίου: «Αθηνά, άφησε τον πατέρα να περάσει.»
Μόλις ο μοναχός μπήκε στο κελί, ο Άγιος τού είπε: «Πάρε το τάδε βιβλίο από τη βιβλιοθήκη, άνοιξέ το στη συγκεκριμένη σελίδα και διάβασε. Αυτό πρέπει να κάνεις.»
Ο μοναχός υπάκουσε και διαπίστωσε με έκπληξη ότι στο κείμενο αυτό βρισκόταν ακριβώς η απάντηση στο πρόβλημα που τον απασχολούσε.
Ο Άγιος Γερβάσιος, φωτισμένος από τη χάρη του Θεού, γνώριζε την ανάγκη του ανθρώπου πριν ακόμη του την εκφράσει
