Περί Μαγείας

Οι μά­γοι χρη­σι­μο­ποιούν τις ει­κό­νες, τα κε­ριά για να τους εμ­πι­στευ­τούν οι άν­θρω­ποι. Κα­λύ­τε­ρα να δί­νε­τε σταυ­ρου­δά­κια, όταν σας ζη­τούν φυ­λα­χτό. Μην κά­νε­τε φυ­λα­χτά, για­τί και οι μά­γοι τώρα κά­νουν φυ­λα­χτά. Βά­ζουν απ’ έξω καμ­μιά ει­κο­νί­τσα ή σταυ­ρό, αλλά μέσα έχουν διά­φο­ρα μα­γι­κά. Βλέ­πουν οι άν­θρω­ποι την ει­κό­να ή τον σταυ­ρό και μπερ­δεύ­ον­ται. Είπα σε κά­ποιον που είχε πά­θει ζη­μιά από ένα μάγο: «Να πας να εξο­μο­λο­γη­θείς, για­τί δέ­χε­σαι επι­δρά­σεις δαι­μο­νι­κές». Πήγε, εξο­μο­λο­γή­θη­κε. Έρ­χε­ται μετά και μου λέει: «Δεν ένιω­σα καμ­μιά δια­φο­ρά». «Βρε, μή­πως έχεις τί­πο­τε πάνω σου απ’ αυ­τόν τον πλα­νε­μέ­νο;», τον ρω­τάω. «Ναι, λέει, έχω ένα μι­κρό κου­τά­κι σαν μι­κρό Ευαγ­γέ­λιο». Το παίρ­νω, το ανοί­γω και βρί­σκω μέσα διά­φο­ρες ει­κο­νί­τσες τυ­λιγ­μέ­νες. Ξε­τυ­λί­γω-ξε­τυ­λί­γω και πιο μέσα είχε κάτι χά­ντρες, κάτι τρί­χες, κάτι σαν ξύλα! Το πήρα και ελευ­θε­ρώ­θη­κε ο άν­θρω­πος. Βλέ­πεις τι τε­χνί­της εί­ναι ο διά­βο­λος! Φο­ρούν οι καη­μέ­νοι άν­θρω­ποι κάτι τέ­τοια φυ­λα­χτά, δή­θεν για να βο­η­θη­θούν και τα­λαι­πω­ρούν­ται. Αυτά πρέ­πει να τα κά­ψουν και να πα­ρα­χώ­σουν την στά­χτη ή να τα πε­τά­ξουν στην θά­λασ­σα και να πάνε να εξο­μο­λο­γη­θούν. Έτσι μό­νον ελευ­θε­ρώ­νον­ται…