Μὲ ἰδιαίτερη συγκίνηση καὶ πνευματικὴ χαρὰ τελέσθηκε τὴ Δευτέρα 10 Αὐγούστου 2026 ἡ Ἱερὰ Παράκλησις στὸν Ἱερὸ Ναὸ Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου Ἄνω Ἁγίου Κωνσταντίνου, μὲ τὴ συμμετοχὴ τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν Ἀρχῶν τῆς νήσου καὶ πλήθους εὐλαβῶν προσκυνητῶν, μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς συμπληρώσεως ἑκατὸ ἐτῶν ἀπὸ τὴν ἐκ τῶν ἐρειπίων ἀποκατάσταση καὶ ἀνακαίνιση τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ (1926-2026).
Ὁ Ἱερός Ναὸς, ἡ ἱστορία τοῦ ὁποίου ἀνάγεται σὲ παλαιότερα χρόνια, ἀποτελεῖ γιὰ ἕναν αἰῶνα ζωντανή μαρτυρία πίστεως καὶ ἱερὸ σημεῖο ἀναφορᾶς γιὰ τοὺς κατοίκους τοῦ Ἄνω Ἁγίου Κωνσταντίνου. Ἡ ἐπέτειος ἑορτάσθηκε μὲ ἁπλότητα, προσευχὴ καὶ τὸ ἦθος τῆς Ἐκκλησίας, μέσα στὴν κατανυκτικὴ ἀτμόσφαιρα τῶν ἡμερῶν τοῦ Δεκαπενταυγούστου.
Ἡ ἡμέρα ἦταν ἰδιαίτερα συγκινητικὴ καὶ γιὰ μία ἀκόμη ἐπέτειο, συμπληρώθηκαν τριάντα χρόνια ἀπὸ τὴν εἴσοδο στὴν Ἱερωσύνη τοῦ ἐφημερίου τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, Πρωτοπρεσβυτέρου π. Νεκταρίου Τζαφέρη, ὁ ὁποῖος ἐπὶ σχεδὸν τρεῖς δεκαετίες διακονεῖ μὲ ἀφοσίωση τὴν Ἐνορία καὶ τοὺς ἀνθρώπους της.
Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἑορτῆς τιμήθηκαν, μὲ ἀπόφαση τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Εὐσεβίου, τέσσερα πρόσωπα ποὺ προσέφεραν καὶ συνεχίζουν νὰ προσφέρουν ἀθόρυβα καὶ θυσιαστικὰ στὴν ἐνοριακὴ ζωὴ: ὁ Ἱεροψάλτης κ. Ἐλευθέριος Βασιλιάδης καὶ οἱ Ἐκκλησιαστικοὶ Ἐπίτροποι κ. Μιχαὴλ Καραγεωργίου, κ. Γεώργιος Παπαγεωργίου καὶ κ. Γεώργιος Τρύφωνος.
Ὁ Σεβασμιώτατος, μὲ λόγους θερμοὺς καὶ συγκινητικούς, ἀναφέρθηκε στὴν πολυετῆ διακονία τοῦ π. Νεκταρίου καί στὴν πολύτιμη συμπαράσταση τῆς Πρεσβυτέρας του, ἐκφράζοντας τὴν πατρικὴ του ἀγάπη καὶ τήν εὐγνωμοσύνη τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας. Προσέφερε δέ ὡς εὐλογία ἀργυρεπένδυτη εἰκόνα τῆς Θεομήτορος.
Ἐκ μέρους τῆς Ἐνορίας, ὁ π. Νεκτάριος ἐξέφρασε τὴν εὐγνωμοσύνη του πρὸς τὸν Σεβασμιώτατο καὶ προσέφερε, ὡς ἐλάχιστο ἀντίδωρο τῆς πατρικῆς του ἀγάπης, ἕνα ἀρχιερατικὸ χαζράνιο, ὡς συμβολικὴ ἔκφραση ἀγάπης, σεβασμοῦ καὶ εὐγνωμοσύνης.
Ἡ ἐπετειακὴ αὐτὴ σύναξη ἐπίσης ἀποτέλεσε μία ὄμορφη εὐκαιρία νὰ τιμηθοῦν οἱ διακονήσαντες διαχρονικά ἱερεῖς καί ὅλοι ἐκείμνοι ποὺ συνέβαλαν, μὲ τὸν τρόπο τους, ὥστε ὁ Ναὸς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου νὰ παραμένει μέχρι σήμερα ζωντανὸς φάρος πίστεως καὶ παράδοσης.
