Γεροντικό

Η προ­σευ­χή, η νη­στεία, η αγρυ­πνία, η άσκη­ση και όποιο Χρι­στια­νι­κό έργο, όσο καλό και αν εί­ναι αυτό κα­θαυ­τό, δεν μπο­ρεί να γί­νει σκο­πός της Χρι­στια­νι­κής ζωής, μο­λο­νό­τι εί­ναι απα­ραί­τη­το …

Η στε­νο­χώ­ρια αφο­πλί­ζει τον άν­θρω­πο. Του ρου­φά­ει όλο το με­δού­λι των ψυ­χι­κών και σω­μα­τι­κών του δυ­νά­με­ων και δεν τον αφή­νει να κά­νει τί­πο­τε. Δη­λη­τη­ριά­ζει την ψυχή και φέρ­νει ανω­μα­λί­ες και …

Υπάρ­χει και με­τά­νοια χω­ρίς την προ­αί­ρε­σή μας. Εί­ναι η αναγ­κα­στι­κή με­τά­νοια. Σου ζη­τάω δηλ. να με συγ­χω­ρέ­σεις για ένα κακό που σου έκα­να, για να γλυ­τώ­σω τις συ­νέ­πειες, αλλα εσω­τε­ρι­κά …

Το Ευαγ­γέ­λιο και η κο­σμι­κή λο­γι­κή δεν συμ­βι­βά­ζον­ται. Στο Ευαγ­γέ­λιο εί­ναι η αγά­πη. Στην λο­γι­κή εί­ναι το συμ­φέ­ρον. Στο Ευαγ­γέ­λιο λέει: «Αν σε αγ­γα­ρεύ­σει κά­ποιος για ένα μίλι, εσύ να …

Να μην σπα­τα­λά­με άσκο­πα τον καρ­πό, την ψίχα, των δυ­νά­με­ών μας και δί­νου­με τα τσό­φλια για τον Θεό. Η μέ­ρι­μνα τρα­βά­ει όλο το με­δού­λι της καρ­διάς και δεν αφή­νει τί­πο­τε …

Εί­ναι πολύ λυ­πη­ρό, οι άν­θρω­ποι που ζού­νε αμαρ­τω­λή ζωή, να προ­σθέ­τουν συ­νέ­χεια βά­ρος στις ψυ­χές των κε­κοι­μη­μέ­νων της γε­νιάς τους, διό­τι αι­σθά­νον­ται ένο­χο τον εαυ­τό τους, που έγι­ναν αι­τία να …

Τα μνη­μό­συ­να εί­ναι ο κα­λύ­τε­ρος δι­κη­γό­ρος για τις ψυ­χές των κε­κοι­μη­μέ­νων. Έχουν την δυ­να­τό­τη­τα και από την κό­λα­ση να βγά­λουν την ψυχή. Και εσείς σε κάθε Θεία Λει­τουρ­γία, να δια­βά­ζε­τε …

Όπως ανα­κου­φί­ζου­με τους φυ­λα­κι­σμέ­νους με ανα­ψυ­κτι­κά κ.λπ. που τους πη­γαί­νου­με, έτσι και τους νε­κρούς τους ανα­κου­φί­ζου­με με τις προ­σευ­χές και τις ελεη­μο­σύ­νες που κά­νου­με για την ψυχή τους. Οι προ­σευ­χές …

Το κάθε πότε πρέ­πει να Κοι­νω­νά­ει κα­νείς και το πόσο πρέ­πει να νη­στεύ­ει πριν από την Θεία Κοι­νω­νία, δεν μπαί­νουν σε κα­λού­πι. Ο πνευ­μα­τι­κός θα κα­θο­ρί­ζει με διά­κρι­ση κάθε πότε …

Πολ­λά καλά έργα των αν­θρώ­πων, θα πα­ρα­μεί­νουν στο τάφο τους. Και αυτό για­τί τα έργα αυτά, δεν έγι­ναν για τη δόξα του Χρι­στού και τη σω­τη­ρία τους, αλλά έγι­ναν για …