Ο Μητροπολίτης Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας κ. Κλεόπας παραχώρησε Συνέντευξη στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας» και αναφέρθηκε στις πρώτες δυσκολίες που συνάντησε όταν ανέλαβε τη Μητρόπολη στη Σουηδία αλλά τονίζει και τις δραστηριότητες της τοπικής εκκλησίας για τους νέους, οι οποίοι, σύμφωνα με τον ίδιο, «αποτελούν το μέλλον της Εκκλησίας μας και τους αυριανούς διαδόχους μας σε όλους τους τομείς».
-«Κ.τ.Ο.»: Πείτε μας δυο λόγια για τις μεγαλύτερες δυσκολίες που συναντάτε ποιμαντικά στην περιοχή Σας.
-κ. Κλεόπας: Μία από τις πρώτες δυσκολίες που αντιμετώπισα από τότε που εγκαταστάθηκα στην Ι. Μητρόπολη ήταν η ανεύρεση καλών και ικανών κληρικών, οι οποίοι θα επάνδρωναν τις υπάρχουσες ενορίες, οι οποίες στερούνταν εφημερίου.
Πρέπει χαρακτηριστικά να αναφέρω πως, όταν ήλθα στη Στοκχόλμη, βρήκα έναν μόνο κληρικό, που ήταν αναγκασμένος να ταξιδεύει σε τακτικά χρονικά διαστήματα, για να λειτουργεί και να τελεί και άλλες ιεροπραξίες.
Με την χάρη του Θεού, αξιωθήκαμε μέχρι σήμερα να έχουμε στην διάθεσή μας δώδεκα κληρικούς, οι οποίοι εργάζονται με πολύ ζήλο και καλύπτουν τις υπάρχουσες ανάγκες των πιστών.
Μία επιπλέον δυσκολία ήταν η οργάνωση των ενοριών, για την οποία προσπαθήσαμε και επιτύχαμε την διοικητική αναδιάρθρωσή τους, σε συνεργασία με την υπεύθυνη υπηρεσία της Πολιτείας.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της ενορίας μας στην στην Ισλανδία, όπου επετεύχθη η νομική αναγνώριση, ενώ για την δωρηθείσα ενορία της Δανίας και την επίσημη αναγνώρισή της, έχει τηρηθεί η προβλεπόμενη αλληλογραφία προς το Βασίλειο της χώρας, ώστε να αποκτήσει κι εκείνη την προβλεπόμενη νομική οντότητα.
Για το γεγονός αυτό, ο Επίσκοπος καλείται, επανδρώνοντας μια ενορία, εκτός από τον κατάλληλο εφημέριο, να αναζητά και τα υπόλοιπα στελέχη, τα οποία με την εθελοντική τους προσφορά συντελούν στην προαγωγή του έργου της τοπικής Εκκλησίας.
Επίσης, καλείται να αναζητήσει δωρητές, οι οποίοι θα συμβάλουν στην ανέγερση νέων ναών και στην αποκατάσταση των υφισταμένων και θα στηρίξουν όλες τις πρωτοβουλίες των ενοριών μας, θρησκευτικού και πολιτιστικού χαρακτήρα.
Οι εθελοντές αυτοί είναι οι ιεροψάλτες, τα μέλη των εκκλησιαστικών συμβουλίων, τα μέλη των Φιλοπτώχων Αδελφοτήτων, οι κατηχητές και κάθε άνθρωπος καλής θελήσεως, που αφήνει την ανάπαυσή του και διαθέτει τον χρόνο του για το καλό της ενορίας.
Θεωρούμε, ότι με την χάρη του Κυρίου μας, και αξιωθέντες να συμπληρώσουμε πέρυσι την πρώτη δεκαετία στην διαποίμανση της Ι. Μητροπόλεως, ξεπεράσαμε τα οποιαδήποτε εμπόδια και με την καλή διάθεση και συνεργασία των αρμοδίων, των εθελοντών και συνεργατών μας, χαράσσουμε τους στόχους του αύριο.
-«Κ.τ.Ο.»: Σήμερα, γίνεται μεγάλη κουβέντα για την «παγκοσμιοποίηση». Θεωρείτε πως ένας τέτοιος κίνδυνος είναι υπαρκτός, μέσα από την άσκηση του ιεραποστολικού έργου;
-κ. Κλεόπας: Η ιεραποστολή δεν ταυτίζεται με την παγκοσμιοποίηση. Απειλή γίνεται μόνον, αν αγνοεί τον τοπικό πολιτισμό. Όταν σέβεται και στηρίζει τους ανθρώπους, τότε λειτουργεί θετικά και δημιουργικά.
Ο κίνδυνος υπάρχει, όταν η ιεραποστολή επιβάλλει ξένα στοιχεία. Αντίθετα, με σεβασμό και προσφορά, μπορεί να εμπλουτίσει και να στηρίξει την τοπική κοινωνία.
Δεν θεωρώ την ιεραποστολή απειλή παγκοσμιοποίησης, αρκεί να γίνεται με διάκριση. Ο σεβασμός στην τοπική κουλτούρα την μετατρέπει σε πηγή διαλόγου και αλληλοεμπλουτισμού.
-«Κ.τ.Ο.»: Τι περιλαμβάνει η ποιμαντική φροντίδα της Μητροπόλεώς Σας για τους νέους;
-κ. Κλεόπας: Ο τομέας νεότητος είναι ένας εκ των βασικών αξόνων της ποιμαντικής μας φροντίδος, στους οποίους έχουμε προσδώσει ιδιαίτατη βαρύτητα, καθώς, όπως ευκαίρως ακαίρως επισημαίνω, οι νέοι αποτελούν το μέλλον της Εκκλησίας μας και τους αυριανούς διαδόχους μας σε όλους τους τομείς.
Γι’ αυτό, δεν φειδόμεθα προσπαθειών για την κατάρτισή τους, μέσα από τις Κυριακάτικες ομιλίες στην Θεία Λειτουργία, από τις κατηχητικές συνάξεις, από τις συναντήσεις προ τους ενηλίκους κατηχουμένους, αλλά και μέσα από πρωτοβουλίες διαφόρων δραστηριοτήτων, όπως είναι η Βυζαντινή μουσική.
-«Κ.τ.Ο.»: Σε έναν κόσμο που φλέγεται σήμερα από πολέμους και αιματοχυσίες, η Εκκλησία έχει ουσιαστικό λόγο και ποιος είναι αυτός;
-κ. Κλεόπας: Η Εκκλησία εκ φύσεως και θέσεως έχει λόγο σε κάθε ζήτημα που αναφύεται στην ζωή και την καθημερινότητα, άρα και στους πολέμους και όλα τα σύγχρονα φαινόμενα, που εκμηδενίζουν την ανθρώπινη προσωπικότητα και δυστυχώς γυρίζουν το ρουν της ιστορίας πολλούς αιώνες πίσω.
Καθήκον μας, η προσευχή για την επικράτηση της άνωθεν ειρήνης, της εσωτερικής ειρήνης και τέλος της επί γης ειρήνης, που είναι πολυπόθητη.
-«Κ.τ.Ο.»: Πώς είναι το καθημερινό πρόγραμμα ενός Επισκόπου; Υπάρχουν στιγμές αδυναμίας, μοναξιάς ή και απογοήτευσης;
-κ. Κλεόπας: Ο Επίσκοπος τίθεται από της εκλογής του από την Εκκλησία επί σκοπόν, δηλαδή να διαφυλάττει τα δόγματα, την πίστη, το ποίμνιο, να μεριμνά, να προσεύχεται, να λειτουργεί, αλλά συναφές με όλα αυτά είναι και το διοικητικό έργο, αφού ο Επίσκοπος μετέχει στο τρισσόν αξίωμα του Χριστού, Βασιλικό, Αρχιερατικό, Προφητικό.
Ασφαλώς, ως άνθρωποι έχουμε στιγμές που διακατεχόμαστε από διάφορα συναισθήματα, όμως αυτό που πρέπει να υπερτερεί είναι το συμφέρον της Εκκλησίας και του σώματός της.
-«Κ.τ.Ο.»: Ποιο είναι το μήνυμά σας σε όσους/ες διαβάζουν αυτή την ώρα τη συνέντευξή μας;
-κ. Κλεόπας: Εύχομαι οι σκέψεις που μοιραστήκαμε, να δώσουν αφορμή για γόνιμο διάλογο και θετικές πρωτοβουλίες. Οι νέοι χρειάζονται παραδείγματα, στήριξη και αξίες που θα τους καθοδηγούν.
Αν όλοι, από την δική μας θέση, συμβάλουμε με καλή διάθεση και όραμα, μπορούμε να ελπίζουμε σε μια κοινωνία πιο δίκαιη, πιο ανθρώπινη και πιο αισιόδοξη.
Ζητώ την προσευχή όλων, ώστε το όραμά μας να γίνεται πραγματικότητα και, μέσα από την διακονία μας, να δίνεται η μαρτυρία του Χριστού και οι άνθρωποι να αναπαύονται και να δοξάζεται το όνομα του Τριαδικού Θεού.
Δυο λόγια για τον Μητροπολίτη Σουηδίας Κλεόπα
Ο κατά κόσμον Παναγιώτης Στρογγύλης γεννήθηκε στη Νέα Σμύρνη Αττικής το 1966. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1988. Το 1996 αναγορεύθηκε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1989 και Πρεσβύτερος το 1992 από τον Μητροπολίτη Θεσσαλιώτιδος Κλεόπα. Υπηρέτησε ως Εφημέριος στη Μητρόπολη Βοστώνης (1994-1996, 2004-2014) και στην Αρχιεπισκοπή Νέας Υόρκης (1996-2004). Στις 21 Μαΐου 2014 χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι Κωνσταντινουπόλεως Μητροπολίτης Σουηδίας. Τη χειροτονία τέλεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, συμπαραστατούμενος από τον πρώην Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο, τους Μητροπολίτες Ζάμπιας και Μαλάουι Ιωακείμ (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας, νυν του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων μετ΄άλλου τίτλου), Κυδωνιών Αθηναγόρα και τον Αρχιεπίσκοπο Ιόππης Δαμασκηνό (Πατριαρχείο Ιεροσολύμων).
