Επιπολαίως απληροφορήτους, με άκραν συγκατάβασιν, σπεύδω να χαρακτηρίσω όσους σήμερον θεωρούσι πως, δήθεν, ο αγών δια την αρχιεπισκοπιήν κατοικίαν απέχει μακράν και δη, δρομίσκον ανωφερή! Ουχί! Επίκειται αλλαγή και τούτο το γνωρίζουν καλώς όσοι, από καιρού, ασθμαίνουσιν “δακρύβρεχτοι”, και αναμένουσι την οριστική παρέλευσιν των ενεστώτων, ωσότου μεταποιηθούν σε παρελθόντα και κατέλθει ή και ανέλθει “κάθε κατεργάρης” εις την θέσιν του.
Ως η εξέλιξις των πραγμάτων αχνοφέγγει, οι υποψήφιοι των νήσων, προς ώρας, αδυνατίζουν εις επιρροήν και, απεναντίας, οι εντός Αττικής επιθυμούντες την αρχιεπισκοπικήν διαδοχήν, έχουσιν αμυδρό προβάδισμα.
Αλλέως, ο χρόνος συμπαραστάτις τυγχάνει δι΄αυτούς τους τελευταίους, αφήνοντες ετέρους συνυποψηφίους ωσάν χάσκοντες, να παρατηρούσιν την μετά τρόπου εντέχου και, χρονικώς μετά σταδίων, χαλαρήν επικράτησίν των. Αλλά, προς ώρας!
Ο δε έτερος συνυποψήφιος, “κάτω του αυτού αυλακίου”, ως λέγει ο επιτηδειότατος τύπος, ος και τελευταίως εξεκίνησε τον δρόμον της κούρσας, τελευταίως, ο “ρωσόφιλος”, οι δε πιθανότητες να ανέλθει εις τον αρχιεπισκοπικόν θώκον θυμίζουν μίαν φράσιν του μακαριστού σκιαθίτη λογοτέχνου, του και “αγίου των γραμμάτων” χαρακτηριζομένου: “είχα μείνει χάσκων, εν εκστάσει και δεν εσκεπτόμην πλέον τα επίγεια”. Δηλαδή, η κατάστασις δυναμένη να αποδωθεί και με έτερον τίτλον, ωσάν “καρναβαλιστική” (διά να μη λησμονούνται και οι παλαιές αγάπες!!!) υπενθυμίζει, εαυτούς και αλλήλους, πως μόνον εις οινοπότης ή οινοχαρής θα δυνηθεί εις το μέλλον να σκεφθεί πως… οι θιασώτες του Αγίου Μόσχας σήμερον, θα επλησίαζον αύριον, τον δρομίσκον της Μητροπόλεως, εις τας Αθήνας!!!
Μη νομίσετε πως είναι νωρίς! Ο καιρός εγγύς! Ο δε Αρχιεπίσκοπος, εις την τελευταίαν του δήλωσιν, την και κυριώνυμον ημέραν των Θεοφανείων, εδήλωσε μετά παρρησίας λόγια περί ενότητος! Πλην, όμως, ημείς, οι ταλαίπωροι, ως περί πάντων ειδημονέστατοι, τού υπενθυμίζομεν την άλλοτε φράσιν του Λασκαράτου, εκ του Ιονίου ορμωμένου: “Και εις τα νεκροταφεία υπάρχει τελεία ενότης! Ξεύρετε διατί; Διατί άπαντες οι παρεπιδημούντες, δεν αντιμιλούν, δεν αντιδρούν μεταξύ των..πλέον.”
Ουχί , λοιπόν, ως ακατάστατοι και περιγέλαστοι, αλλά μετ΄ εμβριθούς παρρησίας και ευπρεπούς βηματισμού να πορευόμεθα, να πορεύεστε, όσοι επιθυμείτε την εγκατάστασιν εις τα αρχιεπισκπικά δώματα, ότε το πλήρωμα του χρόνου σημάνει!
Έως τότε, ως λέγει ο Μ. Αντώνιος εις την Φιλοκαλίαν, λόγος που αποδίδεται σε αυτόν, “οι γινώσκοντες τον Θεόν, των ουρανίων επιθυμούντες, των επιγείων καταφρονούσιν…” (Φιλοκαλία, τόμος Α΄, εκδ. Αστηρ, σ.2).
Και εις έτερα με υγείαν, λοιπόν!
Με εκτίμηση πρωτοχρονιάτικη
Ο ΠΥΛΩΡΟΣ
