Περί Μνημοσύνων και Τρισαγίων

Ας μην ασχο­λού­μα­στε να στο­λί­ζου­με τους τά­φους και να πε­ρι­βάλ­λου­με τους νε­κρούς μας με σά­βα­να. Τα κα­λύ­τε­ρα σά­βα­να γι΄αυ­τούς εί­ναι η ελεη­μο­σύ­νη που θα κά­νου­με, για να ανα­παύ­σει ο κα­λός Θεός τις ψυ­χές τους. Αν κά­ποιος δώ­σει ελεη­μο­σύ­νη και βο­η­θή­σει κά­ποιον και του πει: ”Πάρ­τα αυτά για την ψυχή του τά­δε” και εκεί­νος θα του πει: ”Ο Θεός να τον συγ­χω­ρέ­σει, να αγιά­σουν τα κόκ­κα­λά του!”. Κά­νουν δη­λα­δή καρ­δια­κή προ­σευ­χή και αυτό εί­ναι που βο­η­θά­ει πολύ τους κε­κοι­μη­μέ­νους.