Αμαρτία και αιώνια ζωή

Εί­ναι πολύ λυ­πη­ρό, οι άν­θρω­ποι που ζού­νε αμαρ­τω­λή ζωή, να προ­σθέ­τουν συ­νέ­χεια βά­ρος στις ψυ­χές των κε­κοι­μη­μέ­νων της γε­νιάς τους, διό­τι αι­σθά­νον­ται ένο­χο τον εαυ­τό τους, που έγι­ναν αι­τία να γεν­νη­θούν αυ­τοί οι άν­θρω­ποι και να ζουν απο­μα­κρυ­σμέ­νοι από τον Θεό και να τους πε­ρι­μέ­νει η αιώ­νια κό­λα­ση, μετά από την μι­κρή κό­λα­ση ετού­της της ζωής, που ζού­νε στην αμαρ­τία.