Στην έρημο της Αιγύπτου ζούσε ένας νέος μοναχός, γεμάτος ζήλο αλλά και ανησυχία. Επιθυμούσε να προοδεύσει γρήγορα στην πνευματική ζωή και συχνά ρωτούσε τους γεροντάδες για το πώς θα φτάσει στην τελειότητα.
Κάποτε επισκέφθηκε έναν σιωπηλό γέροντα, γνωστό για τη σοφία του. Ο νέος άρχισε να τον ρωτά για την προσευχή, τη νηστεία, την εγκράτεια. Ο γέροντας όμως δεν απαντούσε. Καθόταν ήρεμος, με το βλέμμα στραμμένο προς το έδαφος.
Αφού πέρασε αρκετή ώρα, ο νέος απογοητεύτηκε και σηκώθηκε να φύγει. Τότε ο γέροντας τον κάλεσε κοντά του και του είπε μόνο μία φράση:
«Αν μάθεις να σιωπάς, θα μάθεις να ακούς τον Θεό».
Ο νέος έφυγε προβληματισμένος. Με τον καιρό κατάλαβε ότι δεν ήταν τα πολλά λόγια που τον εμπόδιζαν, αλλά ο θόρυβος της καρδιάς του. Και τότε άρχισε η αληθινή του πορεία.
Η σιωπή δεν είναι απουσία λόγου, αλλά παρουσία Θεού. Εκεί, μέσα στην ησυχία, ο άνθρωπος συναντά την αλήθεια του εαυτού του και τη φωνή του Θεού.
