Οι λογισμοί κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας

Ο διά­βο­λος εί­ναι τε­χνί­της. Αν φέ­ρει λ.χ. την ώρα της Θεί­ας Λει­τουρ­γί­ας σε έναν πνευ­μα­τι­κό άν­θρω­πο έναν ελε­ει­νό λο­γι­σμό, εκεί­νος θα τον κα­τα­λά­βει, θα τι­να­χθεί και θα τον διώ­ξει. Γι’ αυτό του φέρ­νει έναν πνευ­μα­τι­κό λο­γι­σμό. «Το τάδε βι­βλίο, του λέει, γρά­φει αυτό για την Θεία Λει­τουρ­γία». Μετά θα του τρα­βή­ξει την προ­σο­χή λ.χ. στον πο­λυέ­λαιο. Θα ανα­ρω­τη­θεί, ποιός άρα­γε να τον έφτια­ξε. Ή θα του θυ­μί­σει έναν άρ­ρω­στο που πρέ­πει να πάει να τον δει. «Ά! έμ­πνευ­ση, λέει, την ώρα της Θεί­ας Λει­τουρ­γί­ας», ενώ εί­ναι ο διά­βο­λος που μπαί­νει εν­διά­με­σος και πιά­νει ο άν­θρω­πος την συ­ζή­τη­ση με τον λο­γι­σμό (διά­βο­λο).