Λίγα χιλιόμετρα μετά την Αγιά, στο δρόμο για Αγιόκαμπο στο Νομό Λαρίσης θα δείτε μια πινακίδα στα δεξιά σας και ένα ανηφορικό δρόμο που οδηγεί στη Μονή Αγίων Αναργύρων, όπου ξεχωρίζει ο διώροφος οχυρωματικός πύργος με τη θολωτή στέγη.
Η Μονή Αγίων Αναργύρων
Όμως τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα κρύβονται πίσω από τα πυκνά φυλλώματα των δέντρων στις βραχώδεις κάθετες πλαγιές του Μαυροβουνίου. Ακολουθώντας ένα πολύ σύντομο μονοπάτι και αφού διασχίσετε ένα ποταμάκι, θα βρείτε τη σκάλα που οδηγεί στα Ασκηταριά Αγίων Αναργύρων .
Το εσωτερικό του Ασκηταριού των Αγίων Αναργύρων
Πρόκειται για δύο ναΐσκους , το κυρίως ασκηταριό και ένα μικρό θολωτό εκκλησάκι, καθώς και για τα ησυχαστήρια που βρίσκονται στα φυσικά κοιλώματα των γύρω βράχων. Χρονολογούνται, κατά πάσα πιθανότητα από τον 12ο αιώνα και στο εσωτερικό του κυρίως ασκηταριού θα δείτε εντυπωσιακές αγιογραφίες πάνω στον βράχο.
Το εξωτερικό μέρος των Ασκηταριών των Αγίων Αναργύρων
Η περιοχή της Αγιάς ήταν γνωστή ήδη από τα βυζαντινά χρόνια ως τόπος με πολλά μοναστήρια, κελιά και ασκητές — γι’ αυτό άλλωστε συνδέεται με την παράδοση του «Όρους των Κελλίων». Εκεί έδρασαν κατά καιρούς σημαντικές οσιακές μορφές, όπως ο Όσιος Δαμιανός ο εν Κισσάβω και ο Άγιος Συμεών ο Ανυπόδητος, χωρίς όμως να υπάρχει τεκμηριωμένη πληροφορία ότι ασκήτευσαν ειδικά στα συγκεκριμένα σπήλαια των Αγίων Αναργύρων.
Πιθανότερο είναι ότι τα ασκηταριά φιλοξένησαν μικρές αδελφότητες ή μεμονωμένους ερημίτες, οι οποίοι ζούσαν αφανώς μέσα στα φυσικά κοιλώματα των βράχων, ακολουθώντας το αυστηρό ησυχαστικό ιδεώδες της βυζαντινής μοναστικής παράδοσης.
Τα ασκηταριά των Αγίων Αναργύρων από ψηλά
