Η Γερόντισσα Μακαρία (κατά κόσμον Μαργαρίτα Δεσύπρη) υπήρξε μια σημαντική μορφή του σύγχρονου ελληνικού μοναχισμού, γνωστή για το πνευματικό, φιλανθρωπικό και ανακαινιστικό της έργο.
Γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1911 στο χωριό Φαλάταδο της Τήνου και σε νεαρή ηλικία αποφάσισε να αφιερωθεί στον Θεό, εισερχόμενη στον μοναχικό βίο σε ηλικία 19 ετών. Κατά την περίοδο της Κατοχής προσέφερε σημαντική βοήθεια, φροντίζοντας τα παιδιά των κρατουμένων στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ, δείχνοντας έμπρακτα το ενδιαφέρον της για τους εμπερίστατους και αδύναμους.
Το 1945 εγκαταστάθηκε στο Όρος Αμώμων, σε μια τότε ερειπωμένη σταυροπηγιακή μονή, όπου έζησε κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες. Εκεί εργάστηκε για την αναστήλωση του μοναστηριού και την πνευματική του αναζωογόνηση, ζώντας με άσκηση, προσευχή και απλότητα.
Η παράδοση συνδέει τη ζωή της με την εύρεση του ιερού σκηνώματος του Αγίου Εφραίμ της Νέας Μάκρης το 1950, γεγονός που θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικό για τη σύγχρονη εκκλησιαστική ιστορία. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες της ίδιας, η ανακάλυψη έγινε μετά από εσωτερική καθοδήγηση και προσευχή, ενώ στη συνέχεια το σκήνωμα τοποθετήθηκε με ευλάβεια στο καθολικό του μοναστηριού.
Η Γερόντισσα Μακαρία ανέπτυξε επίσης πλούσιο φιλανθρωπικό έργο, συντηρώντας ορφανοτροφείο με περίπου 70 παιδιά, στα οποία προσέφερε όχι μόνο υλική φροντίδα αλλά και πνευματική καθοδήγηση. Παράλληλα, προχώρησε στην έκδοση πατερικών κειμένων και στη συγγραφή ακολουθιών προς τιμήν του Αγίου Εφραίμ, ενώ συνέβαλε και στην καταγραφή των θαυμάτων του.
Η μορφή της συνδέεται και με τον αγιογράφο Φώτη Κόντογλου, ο οποίος την περιγράφει με σεβασμό στα κείμενά του, αναδεικνύοντας την πνευματική της ακτινοβολία.
Η Μακαρία εκοιμήθη σε ηλικία 88 ετών και ενταφιάστηκε στον αύλειο χώρο της μονής όπου υπηρέτησε, αφήνοντας πίσω της μια σημαντική πνευματική και φιλανθρωπική παρακαταθήκη.
Σήμερα, το πρόσωπό της εξακολουθεί να απασχολεί την εκκλησιαστική ζωή, καθώς έχουν κατατεθεί φάκελοι για την ενδεχόμενη αγιοκατάταξή της, αναγνωρίζοντας το έργο και την προσφορά της στην Εκκλησία και τον άνθρωπο.
