Ο Άγιος Χριστόφορος, ένας από τους πιο γνωστούς Μεγαλομάρτυρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, τιμάται ιδιαίτερα ως προστάτης των ταξιδιωτών και των οδηγών. Η μορφή του έχει συνδεθεί τόσο με θαυμαστές διηγήσεις όσο και με μια ιδιαίτερη εικονογραφική παράδοση, που σε ορισμένες παλαιές τοιχογραφίες τον παρουσιάζει με κεφάλι σκύλου.
Η απεικόνιση αυτή δεν αποτελεί επίσημη εκκλησιαστική διδασκαλία, αλλά προέρχεται από παλαιές αγιολογικές παραδόσεις και συμβολικές ερμηνείες. Σύμφωνα με αυτές, ο Άγιος Χριστόφορος θεωρείται ότι καταγόταν από έναν μυθικό λαό που περιγραφόταν ως «κυνοκέφαλοι», δηλαδή άνθρωποι με ζωόμορφα χαρακτηριστικά. Η παράδοση αυτή πέρασε σε ορισμένα βυζαντινά και μεταβυζαντινά αγιογραφικά έργα, όπου ο Άγιος απεικονίζεται με σκυλοκέφαλη μορφή, κυρίως για να τονιστεί η μετάβασή του από την ειδωλολατρία στη χριστιανική πίστη και η πλήρης πνευματική του μεταμόρφωση.
Τέτοιες τοιχογραφίες έχουν εντοπιστεί σε διάφορες περιοχές του ορθόδοξου κόσμου, όπως στη Μικρά Ασία, στα Βαλκάνια, στη Ρωσία, αλλά και σε μεταβυζαντινά μνημεία της Ελλάδας, κυρίως από τον 16ο έως τον 18ο αιώνα. Με την πάροδο του χρόνου, η συγκεκριμένη εικονογραφική παράδοση εγκαταλείφθηκε, και η Εκκλησία επικράτησε να τον απεικονίζει ως κανονική ανθρώπινη μορφή μάρτυρα και προστάτη.
Παράλληλα, ο Άγιος Χριστόφορος καθιερώθηκε στη συνείδηση των πιστών ως προστάτης των οδηγών και των ταξιδιωτών. Η παράδοση αυτή συνδέεται με το μαρτύριό του και τη βαθιά πίστη του στον Χριστό, αλλά και με τη θαυματουργική προστασία που, σύμφωνα με την παράδοση, προσφέρει σε όσους τον επικαλούνται κατά τη διάρκεια ταξιδιών.
