Σήμερα, 10η Μαΐου, Ε΄ Κυριακή από το Πάσχα, της Σαμαρείτιδος, ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στον Όρθρο και τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στον ιστορικό Ενοριακό Ιερό Ναό Μεγάλης Παναγίας Κάστρου Σύμης, με συλλειτουργούς τον εφημέριο του ιστορικού αυτού ναού π. Παντελεήμονα Μακρόπουλο και τον Ιεροδιάκονο π. Παύλο Τερεζάκη, ενώ το ιερό αναλόγιο διακόνησε με μουσική καλλιέπεια ο ιεροψάλτης κ. Ελευθέριος Ξηράκης.
Ο Σεβασμιώτατος μίλησε προς τους εκκλησιαζόμενους πιστούς, λαμβάνοντας αφορμή από την ευαγγελική περικοπή της σημερινής Κυριακής, και αναφέρθηκε στη συνάντηση του Χριστού με τη Σαμαρείτιδα γυναίκα, την οποία συνάντησε κουρασμένος από την οδοιπορία, δίπλα στο πηγάδι του Ιακώβ, όταν εκείνη ήρθε να αντλήσει νερό. Με αφορμή το αίτημα του Κυρίου να Του δώσει να πιει, εκτυλίσσεται μεταξύ τους ένας σπουδαίος και βαθιά θεολογικός διάλογος.
Η γυναίκα, με ταπείνωση, δέχεται χωρίς να δυσανασχετήσει τον έλεγχο του Κυρίου για την προσωπική της ζωή, διότι αμέσως κατανοεί ότι είναι προφήτης και Του ζητά αλήθειες και εξηγήσεις για υψηλά θεολογικά ζητήματα. Θέτει στον Χριστό το μεγάλο πρόβλημα που υπήρχε ανάμεσα σε Ιουδαίους και Σαμαρείτες σχετικά με τη λατρεία του Θεού. Ίσως οι συμπολίτες της να μην τη θεωρούσαν ούτε άξια ούτε ικανή να σκέφτεται και να προβληματίζεται. Για εκείνους ίσως να ήταν απλώς μια επιπόλαιη γυναίκα. Εκείνη όμως επέμενε να ρωτά. Περίμενε την αλήθεια και ήταν πάντοτε ανοιχτή και έτοιμη να τη δεχθεί.
Την εικόνα της ψυχής αυτής της γυναίκας φαίνεται να θέλει να παρουσιάσει ο Χριστός με τα λόγια Του: «Σηκώστε τα μάτια σας και κοιτάξτε τα χωράφια· είναι ήδη λευκά και έτοιμα για θερισμό».
Έτσι, για πρώτη φορά, ο Χριστός αποκαλύπτει ξεκάθαρα τη θεότητά Του και μάλιστα όχι σε κάποιον νομοδιδάσκαλο Ιουδαίο, αλλά στην αλλοεθνή Σαμαρείτιδα. Και αυτό, επειδή ο Θεός δεν εξετάζει την καταγωγή, το φύλο ή την κοινωνική κατάσταση του ανθρώπου, αλλά αποκαλύπτεται σε εκείνους που είναι έτοιμοι να Τον δεχθούν στη ζωή τους και σε όσους Τον αναζητούν με ταπείνωση και συντετριμμένη καρδιά.
Η Σαμαρείτιδα γυναίκα, μετά τη συνομιλία της με τον Χριστό, πίστεψε σε Αυτόν και κάλεσε τους συμπολίτες της να τρέξουν να Τον συναντήσουν. Εκείνος έμεινε δύο ημέρες στη Συχάρ και τους μετέδωσε τον λόγο και την ευλογία Του. Από την ημέρα που πίστεψε στον Χριστό, η Σαμαρείτιδα άλλαξε ζωή. Από αμαρτωλή γυναίκα έγινε η Αγία Φωτεινή και, αφού βαπτίστηκε από τους Αποστόλους την ημέρα της Πεντηκοστής μαζί με τους δύο γιους της και τις πέντε αδελφές της, διέδωσε το φως του Ευαγγελίου στη Συρία, τη Φοινίκη, την Παλαιστίνη, την Αίγυπτο, την Καρχηδόνα και τελικά στη Ρώμη.
Η μεγάλη αυτή αποστολική της δράση είναι ο λόγος για τον οποίο η Εκκλησία μας την ονομάζει Ισαπόστολο. Την τιμά επίσης ως Αγία και Μεγαλομάρτυρα, διότι, ύστερα από ατελείωτα και φρικτά μαρτύρια, κατά τη διάρκεια των οποίων συνέβησαν πολλά θαύματα, η Αγία Φωτεινή φυλακίστηκε και μέσα στη φυλακή παρέδωσε την ψυχή της στον Κύριο, για να απολαύσει αιώνια τους καρπούς των κόπων της και να ξεδιψάσει με τη θέα εκείνου του Θεανδρικού Προσώπου που συνάντησε και λάτρευσε «εν πνεύματι και αληθεία» και με βαθιά ταπείνωση, δίπλα στο φρέαρ του Ιακώβ, εκείνο το μοναδικό απομεσήμερο.
