Πριν και μετά την Ανάσταση του Χριστού

Πριν την Ανά­στα­ση του Χρι­στού, μπο­ρού­σαν όλοι να δουν το Χρι­στό, πι­στοί και άπι­στοι, ακό­μα και οι δαί­μο­νες. Όμως μετά την Ανά­στα­ση, κα­νείς δεν μπο­ρεί να δει το Χρι­στό, εκτός και αν έχει πολύ με­γά­λη Χάρη Αγί­ου Πνεύ­μα­τος, όπως έχουν οι άγ­γε­λοι. Εί­ναι πολ­λοί οι Άγιοι άν­θρω­ποι που δεν βλέ­πουν τον Ανα­στάν­τα Χρι­στό και θα πρέ­πει να πά­ρουν επι­πρό­σθε­τη Χάρη, ώστε να δη­μιουρ­γη­θούν προ­ϋ­πο­θέ­σεις Χρι­στο­ο­ρά­σε­ως, ώστε ο νους τους να εί­ναι δε­κτι­κός στην όρα­ση του Χρι­στού και εφό­σον βέ­βαια επι­τρέ­ψει ο Χρι­στός στον άν­θρω­πο να έχει τέ­τοια εμ­πει­ρία.

Γι΄αυτό και ο Λου­κάς και ο Κλέ­ο­πας (αδερ­φός του μνή­στο­ρα Ιω­σήφ), δεν γνώ­ρι­σαν το Ανα­στάν­τα Χρι­στό, όταν συμ­πο­ρεύ­ον­ταν μαζί Του για ώρες πη­γαί­νον­τας προς Εμ­μα­ούς, αλλά ούτε και η Μα­ρία η Μα­γδα­λη­νή Τον ανα­γνώ­ρι­σε, (γι΄αυτό και την έβα­λε ο Χρι­στός έναν μι­κρό κα­νό­να με το να της πει, ”Μη μου άπτου”) νο­μί­ζον­τας ότι έβλε­πε έναν απλό κη­που­ρό, διό­τι όλοι τους εί­χαν μεν τη Χάρη, αλλά όχι την απαι­τού­με­νη για να δουν και να ανα­γνω­ρί­σουν το Χρι­στό. Έτσι αν δεν τη­ρούν­ται οι πα­ρα­πά­νω προ­ϋ­πο­θέ­σεις, μά­ταια θα πο­θούν οι άν­θρω­ποι να δουν το Χρι­στό και μά­λι­στα υπάρ­χει ο κίν­δυ­νος, αντί να δουν το Χρι­στό, να δουν τον διά­βο­λο με την μορ­φή του Χρι­στού, όπως έγι­νε σε πάρα πολ­λούς και άλ­λοι πλα­νή­θη­καν και δαι­μο­νί­στη­καν, άλ­λοι αυ­το­κτό­νη­σαν και άλ­λοι τρε­λά­θη­καν και έχα­σαν τα μυα­λά τους.