Ανοχή και μακροθυμία

Σή­με­ρα ο Θεός ανέ­χε­ται την κα­τά­στα­ση. Ανέ­χε­ται, ανέ­χε­ται, για να εί­ναι ανα­πο­λό­γη­τος ο κα­κός. Εί­ναι πε­ρι­πτώ­σεις που ο Θεός επεμ­βαί­νει άμε­σα και αμέ­σως, ενώ σε άλ­λες πε­ρι­πτώ­σεις πε­ρι­μέ­νει. Δεν δί­νει αμέ­σως την λύση και πε­ρι­μέ­νει την υπο­μο­νή των αν­θρώ­πων, την προ­σευ­χή, τον αγώ­να. Τι αρ­χον­τιά έχει ο Θεός! Ένας πό­σους είχε σφά­ξει τότε με τον πό­λε­μο και ακό­μη ζει. Θα του πει στην άλλη ζωή ο Θεός: ”Σε άφη­σα να ζή­σεις πε­ρισ­σό­τε­ρο και από τους κα­λού­ς”. Δεν θα έχει ελα­φρυν­τι­κά.