Περί βασκανίας

Η βα­σκα­νία εί­ναι πολύ άσχη­μο πράγ­μα. Εί­ναι η κακή επί­δρα­ση που γί­νε­ται, όταν κα­νείς ζη­λέ­ψει και ορε­χθεί κάτι ή κά­ποιον. Θέ­λει με­γά­λη προ­σο­χή! Η ζή­λεια κά­νει πολύ κακό στον άλλο. Αυ­τός που βα­σκαί­νει, δεν το βά­ζει καν στο νου του, ότι κά­νει κακό. Εί­δα­τε τι λέει και η Πα­λαιά Δια­θή­κη: «Βα­σκα­νία γαρ φαυ­λό­τη­τος αμαυ­ροί τα καλά». Όταν όμως ο άλ­λος εί­ναι άν­θρω­πος του Θεού και εξο­μο­λο­γεί­ται και Με­τα­λαμ­βά­νει και έχει πάνω του τον Σταυ­ρό, δεν τον πιά­νει τί­πο­τα. Όλοι οι δαί­μο­νες να πέ­σουν πάνω του, δεν κα­τα­φέρ­νουν τί­πο­τα.