Περί αμαρτίας

Η αμαρ­τία κά­νει τον άν­θρω­πο πολύ μπερ­δε­μέ­νο ψυ­χι­κά.
Το μπέρ­δε­μα δεν φεύ­γει με τί­πο­τα.
Μόνο με το φως του Χρι­στού γί­νε­ται το ξε­μπέρ­δε­μα.
Την πρώ­τη κί­νη­ση την κά­νει ο Χρι­στός.
Μετά εμείς οι άν­θρω­ποι υπο­δε­χό­μα­στε αυτό το φως, με την αγα­θή μας προ­αί­ρε­ση, που την εκ­φρά­ζου­με με την αγά­πη μας απέ­ναν­τι Του, με την προ­σευ­χή, με τα μυ­στή­ρια της (Εκ­κλη­σί­ας).