Με εκκλησιαστική λαμπρότητα τιμήθηκε η ιερά μνήμη του εν αγίοις πατρός ημών Αχιλλίου, Αρχιεπισκόπου Λαρίσης του Θαυματουργού, στην ενορία του πανηγυρίζοντος Ιερού Ναού Αγίου Αχιλλίου Τ.Κ. Αμπελικού, το απόγευμα της Πέμπτης 14 Μαΐου 2026. Στον πανηγυρικό Εσπερινό χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Τιμόθεος, παρουσία κληρικών και πλήθους ευλαβών πιστών που προσήλθαν για να τιμήσουν τον μεγάλο Ιεράρχη της Θεσσαλικής Εκκλησίας και προστάτη της Λαρίσης.
Κατά το κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε εκτενώς στο πρόσωπο του Αγίου Αχιλλίου, τονίζοντας ότι η Εκκλησία δεν τιμά τους Αγίους ως απλές ιστορικές μορφές, αλλά ως ζωντανές μαρτυρίες της παρουσίας του Αναστημένου Χριστού μέσα στον κόσμο. Υπογράμμισε ότι το κέντρο της εκκλησιαστικής ζωής δεν είναι μια ιδεολογία, μια κοινωνική συνήθεια ή μια εξωτερική εκδήλωση, αλλά ο ίδιος ο Αναστημένος Κύριος, του οποίου η Ανάσταση αποτελεί το θεμέλιο της πίστεως και της σωτηρίας του ανθρώπου. Μέσα από το γεγονός της Αναστάσεως, όπως ανέφερε, ανακαινίζεται η ανθρώπινη ύπαρξη και αποκτά νόημα η ζωή του κόσμου.
Στη συνέχεια, ο Μητροπολίτης αναφέρθηκε στη ζωή και την προσφορά του Αγίου Αχιλλίου, παρουσιάζοντάς τον ως άνθρωπο βαθιάς πίστης και αναστάσιμης εμπειρίας, ο οποίος αξιοποίησε τη μόρφωση, τη σοφία και τον δυναμικό του χαρακτήρα προς διακονία της Εκκλησίας. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην ποιμαντική του δράση σε μια δύσκολη ιστορική περίοδο, λίγο μετά τους διωγμούς των χριστιανών, όταν οι πιστοί ήταν πληγωμένοι και δοκιμασμένοι. Ο Άγιος, όπως τόνισε, εργάστηκε για να μεταδώσει την ελπίδα της Αναστάσεως και να ενισχύσει το φρόνημα των χριστιανών.
Κεντρικό σημείο της ομιλίας αποτέλεσε η συμμετοχή του Αγίου Αχιλλίου στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας, όπου υπερασπίστηκε την ορθόδοξη πίστη απέναντι στον Αρειανισμό και άλλες αιρετικές διδασκαλίες της εποχής. Ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας διατύπωσαν με σαφήνεια την αλήθεια της πίστεως, ομολογώντας τον Χριστό ως τέλειο Θεό και τέλειο άνθρωπο, και ότι η σωτηρία του ανθρώπου είναι καρπός της θείας ενανθρωπήσεως και όχι ανθρώπινο επίτευγμα. Μέσα σε αυτή την προοπτική, οι Άγιοι αναδεικνύονται φορείς της χάριτος του Θεού και ζωντανά μέλη του Σώματος του Χριστού.
Παράλληλα, έγινε αναφορά στη σύγχρονη πραγματικότητα, με τον Μητροπολίτη να επισημαίνει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο σημερινός άνθρωπος, όπως η μοναξιά, ο ατομισμός και η πνευματική σύγχυση, ιδίως στους νέους. Τόνισε ότι η Εκκλησία καλεί τον άνθρωπο να ανακαλύψει την αληθινή ελευθερία μέσα από τη σχέση του με τον Χριστό και την έμπρακτη αγάπη προς τον πλησίον, ιδιαίτερα προς τους πονεμένους και τους αδύναμους.
Ιδιαίτερη μνεία έγινε και στο βαθύτερο νόημα της εκκλησιαστικής ζωής και των ιερών πράξεων, όπως η αρτοκλασία, η οποία, όπως εξήγησε, δεν αποτελεί απλώς μια τυπική προσφορά, αλλά έκφραση συμμετοχής στη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας και προετοιμασία για τη χαρά της πανηγύρεως. Ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος κάλεσε τους πιστούς να ζουν την εκκλησιαστική ζωή όχι επιφανειακά, αλλά ουσιαστικά και βιωματικά, επιτρέποντας στη χάρη του Θεού να μεταμορφώνει την καρδιά και την καθημερινότητά τους.
