Ευλογία και ευθύνη

Όταν πο­νέ­σεις έναν άν­θρω­πο που έχει τα­πεί­νω­ση, και με την καρ­διά του, σου ζητά να ευ­χη­θείς λ.χ. για ένα πά­θος που τον τα­λαι­πω­ρεί και του πεις, «μην φο­βά­σαι, θα γί­νεις κα­λύ­τε­ρος», του δί­νεις τέ­τοια ευχή, που εί­ναι Θεϊ­κή ευχή. Έχει πολ­λή αγά­πη, πόνο και γι’ αυτό πιά­νει. Εί­ναι αρε­στό στον Θεό και εκ­πλη­ρώ­νει ο Θεός την ευχή. Δη­λα­δή και μό­νον ο πό­νος που νιώ­θει κα­νείς για κά­ποιον, εί­ναι σαν ευχή.