Μεσημεριανές ώρες, σχεδόν, της 29ης Μαΐου 1453. Η βασιλίδα των πόλεων, η Πόλη του Μεγάλου Κωνσταντίνου, έχει ήδη κυριευθεί από τους Τούρκους επιδρομείς.

Στον περικαλλέστατο Ναό της του Θεού Σοφίας, ο μετέπειτα Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Γεννάδιος Σχολάριος, προσπαθεί, λίγο πριν παραβιαστούν οι χάλκινες πύλες και καταλυθεί ο Ναός, να εμψυχώσει τους πολιορκημένους βυζαντινούς, που κατέφυγαν στο ναό και περίμεναν το τέλος τους, προσευχόμενοι: «Όσοι πιστοί, παύσατε τους θρήνους και ακροάσθητε των λόγων μου: "Αδελφοί! μετά τοσούτων αιώνων ύπαρξιν, η αυτοκρατορία των Ελλήνων κρημνίζεται... Αλλ᾿ εάν κατέπεσαν τα σύμβολα, εάν κατεβλήθη η αρχή, η παναγιωτάτη θρησκεία των Ελλήνων, μα τας πολλάς και παντοίας δυστυχίας μας, μα το αθώον αίμα, το οποίον εχύθη, ουδέ κατεβλήθη, ουδέ, έως  υπάρχουσιν ουρανός και γη, θέλει καταβληθή" [...] Την πίστιν σας τηρήσατε, αδελφοί, παυσάμενοι τους θρήνους, υπακούσατε μετά θρησκευτικής μεγαλοψυχίας καί εις ταύτην την βουλήν του Υψίστου...Ακούσατε τί ο Θεός από του αγίου βήματος φωνεί: "Έρχομαι προς υμάς. Καί υμείς ουν λύπην μεν νυν έχετε, πάλιν δε όψομαι υμάς καί χαρήσεται υμών η καρδία καί την χαράν υμών ουδείς αίρει αφ᾿ υμών».

Εάλω η Πόλις - Για τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο... - YouTube