«Έλεγον διά τον Αββάν Ιουλιανόν, ότι περίπου εβδομήντα χρόνια παρέμεινεν εις ένα μικρόν σπήλαιον, χωρίς να αποκτήση τίποτε από τα αγαθά του κόσμου αυτού, εκτός από ένα τρίχινον χιτώνα, μίαν ευτελή τρίχινην στρωμνήν, ένα ξύλινον καυκί (είδος πιάτου) και ένα σταμνί, διά να πίνη νερό»

(Ευεργετινός, τόμος Δ', Υπόθεσις Α', 1, 34)