Μακάριος είναι αυτός που ξέκοψε τον εαυτό του από κάθε ηδυπάθεια, 

που τον χωρίζει από το δημιουργό του. 

Μακάριος είναι ο μοναχός που τρέφεται με τον άρτο που κατέβηκε από τον ουρανό, 

και χάρισε στον κόσμο την αιώνια  ζωή. 

Μακάριος  είναι  εκείνος  που  μέσα  στον  κάμπο  της  καρδιάς  του  αισθάνθηκε  τη  δροσιά  της  αληθινής  ζωής,  που  κατεβαίνει  από  την  ευσπλαχνία  και  την  αγάπη  του  Πατρός,  και  έχει  (αυτός  ο  άνθρωπος)  το βλέμμα  του  προσηλωμένο  σ΄αυτή  τη  δροσιά. Γιατί  όταν  πιεί  απ’  αυτή, θα ευφρανθεί, και θα ξανανιώσει η καρδιά του, και θα βρίσκεται σε κατάσταση χαράς και αγαλλίασης. Αυτός που έχει δει τον Κύριο του την ώρα που τρώει, κρύβεται από τους άλλους και τρώει μόνος του το ψωμί του, και δεν κάθεται με τους υπερήφανους και γαστρίμαργους, για να μη συμφάγει μαζί τους και  χάσει το φως του Θεού.