Αν στρέ­ψου­με την προ­σο­χή μας στον νου μας, θα πα­ρα­τη­ρή­σου­με ένα χεί­μαρ­ρο αλ­λε­πάλ­λη­λων λο­γι­σμών και ιδε­ών. Ο χεί­μαρ­ρος αυ­τός εί­ναι αδιά­κο­πος, τρέ­χει γορ­γά προς κάθε κα­τεύ­θυν­ση και κάθε στιγ­μή - στο σπί­τι, στην εκ­κλη­σία, στην ερ­γα­σία, όταν δια­βά­ζου­με, όταν συ­ζη­τού­με... Συνή­θως το ονο­μά­ζου­με «σκέ­ψη», αλλά στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα εί­ναι μια δια­τα­ρα­χή του νοός, ένα σκόρ­πι­σμα, μια έλ­λει­ψη συγ­κέν­τρω­σης και προ­σο­χής.

Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς