Αρχική » Δημητριάδος Ιγνάτιος: Οι φίλοι του Χριστού είναι οι συνεχιστές της δικής Του ζωής

Δημητριάδος Ιγνάτιος: Οι φίλοι του Χριστού είναι οι συνεχιστές της δικής Του ζωής

από kivotos

«Ει ουν υμείς φίλοι μου εστέ, εμέ μιμείσθε…» (Απόστιχα)

 

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Βρισκόμαστε λειτουργικά στη Μεγάλη Πέμπτη: την ημέρα της παράδοσης των Μυστηρίων της Εκκλησίας, της Θείας Ευχαριστίας. Και μαζί μ’ αυτήν: το νίψιμο των ποδιών των μαθητών, η υπερφυής προσευχή, μετά τον Μυστικό Δείπνο, η προδοσία του Ιούδα. Συγκλονιστικά γεγονότα, που τα βιώνει κανείς σιωπηλά, με μαζεμένο τον νου, με δέος μπροστά στην άπειρη αγάπη του Κυρίου, με δάκρυα στα μάτια και συντριβή στην καρδιά. Και μέσα σε όλα αυτά, δεσπόζει εκείνος ο λόγος του Κυρίου, που τον απηύθυνε πρώτα στους δώδεκα μαθητές Του, όταν τους έπλυνε τα πόδια, κι έκτοτε ισχύει ως προτροπή για κάθε πιστό κάθε εποχής: «Αν είστε φίλοι μου, να μιμείσθε εμένα».

Μπορούμε, όμως, πραγματικά να είμαστε φίλοι Του; Πώς να είσαι φίλος μ’ Εκείνον που είναι ο παντοδύναμος και Δημιουργός Θεός; Η ανθρώπινη λογική ιλιγγιά και τρέμει, γιατί νιώθει ενώπιον του άπειρου μεγαλείου του Θεού τη δική της άπειρη μικρότητα. Αλλά η στάση αυτή της λογικής είναι το σύμπτωμα του πεσμένου στην αμαρτία κόσμου μας. Γιατί ο Θεός ήλθε στον κόσμο και έδειξε στο πρόσωπο του Χριστού μας ότι εμείς οι μικροί και αδύναμοι άνθρωποι είμαστε γι’ Αυτόν κάτι πολύτιμο. Τόσο πολύτιμο, μάλιστα, που πρόσφερε και προσφέρει τον εαυτό Του για χάρη μας.

Φίλοι, λοιπόν, του Θεού μας. Εκείνος μας έδωσε τη δυνατότητα και τη χάρη αυτή. Μας το είπε καθαρά: «Υμείς φίλοι μου εστέ. Ουκέτι υμάς λέγω δούλους». Δεν σας ονομάζω δούλους. Είστε φίλοι μου. Υπάρχει μεγαλύτερη τιμή; Αν είμαστε φίλοι με τον Χριστό, σημαίνει ότι κι εμείς ομοιάζουμε με Αυτόν. Στο πρόσωπό μας, στο πρόσωπο του κάθε συνανθρώπου μας, μπορούμε να βλέπουμε πια την παρουσία Εκείνου. Και πλησιάζοντας Εκείνον, πλησιάζουμε αναπόφευκτα τον πλησίον μας.

Πρόκειται, ωστόσο, για μία φιλία χωρίς προϋποθέσεις; Τέτοιο μεγαλείο δίχως όρους; Χωρίς όρους, ναι, πλην ενός. Να θέλουμε κι εμείς τη φιλία Του. Και γι’ αυτό να Τον ακολουθούμε στον τρόπο της ζωής Του. Αφού σας έκανα ένα μ’ Εμένα, μας λέει, να μιμείσθε τον τρόπο της ζωής μου. Όχι με μία μίμηση ασφαλώς εξωτερική, αλλά με μία διάθεση να αφήνουμε Εκείνον να δρα μέσα από εμάς. Είμαι, λοιπόν, φίλος του Χριστού σημαίνει ότι Τον μιμούμαι: στη θυσιαστική αγάπη Του, στην αγία ταπείνωσή Του, στην απόλυτη υπακοή στον Θεό Πατέρα Του. Αυτή είναι η δοσμένη στον καθένα μας δυνατότητα.

Η Μεγάλη Πέμπτη μας θυμίζει τη συγκλονιστική μυστική αυτή πραγματικότητα που διαιωνίζεται αδιάκοπα στην Εκκλησία: η ζωή μας καλείται να φανερώνει τη φιλία μας με Εκείνον. Οι φίλοι του Χριστού είναι οι συνεχιστές της δικής Του ζωής μέσα στον κόσμο. Ευρισκόμενοι μία ημέρα πριν από το Πάθος, ας αναρωτηθούμε: πόσο, άραγε, φίλοι Του είμαστε όλοι εμείς;

 

Μετά πατρικών ευχών και αγάπης,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ

                                                                                                                                    

† Ο ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ