Γέρων Εφραίμ Σεραγιώτης

Δεν χρειά­ζε­ται να βομ­βαρ­δί­ζου­με τον εαυ­τόν μας με ψευ­το­τα­πεί­νω­ση λέ­γον­τας, ότι εί­μα­στε οι πιο αμαρ­τω­λοί άν­θρω­ποι στον κό­σμο. Οι λο­γι­σμοί αυ­τοί εί­ναι σαν τα κάλ­πι­κα νο­μί­σμα­τα, που αφε­νός δεν έχουν …

Εί­ναι εγω­ϊ­σμός – πο­νη­ρή ενέρ­γεια – να νο­μί­ζεις, ότι ο Θεός θα κά­νει, κατ’ εξαί­ρε­ση από τους πολ­λούς, θαυ­μα­τουρ­γι­κή επέμ­βα­ση για σένα και να αρ­νεί­σαι την ια­τρι­κή βο­ή­θεια. Ο Θεός …

Μην νο­μί­ζεις, ότι τα φάρ­μα­κα κά­νουν μόνο καλό στον ορ­γα­νι­σμό του αν­θρώ­που. Κά­νουν και κακό. Για­τί παίρ­νου­με τα φάρ­μα­κα; Επει­δή αρ­ρω­σταί­νου­με. Και για­τί αρ­ρω­σταί­νου­με; Επει­δή στε­νο­χω­ριό­μα­στε. Και για­τί στε­νο­χω­ριό­μα­στε; Επει­δή …

Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι αι­ρε­τι­κοί, αν όχι όλοι, λόγω της με­γά­λης μόρ­φω­σης που εί­χαν, υπε­ρη­φα­νεύ­τη­καν, πα­ρα­μορ­φώ­θη­καν, πλα­νή­θη­καν και τε­λι­κά έγι­ναν οι με­γα­λύ­τε­ροι αι­ρε­τι­κοί. Δεν εί­μαι κατά της μορ­φώ­σε­ως. Εί­μαι υπέρ της τα­πεί­νω­σης. …

Ο τα­πει­νός άν­θρω­πος, έχει τους πιο λί­γους λο­γι­σμούς. Όχι ότι δεν σκέ­φτε­ται, αλλά δεν έχει πο­νη­ρούς λο­γι­σμούς, που βα­σα­νί­ζουν και τα­λαι­πω­ρούν τους άλ­λους αν­θρώ­πους. Ο υπε­ρή­φα­νος νους πα­ρά­γει πο­νη­ρούς λο­γι­σμους …

Ο Θεός θέ­λει, το παι­δί που θα γεν­νη­θεί να εί­ναι τέ­κνο ευ­λο­γί­ας και όχι τέ­κνο πορ­νεί­ας και αμαρ­τί­ας. Θέ­λει το ζευ­γά­ρι να απο­κτή­σει παι­δί στο γάμο και όχι εκτός γά­μου. …

Το ότι πολ­λοί άν­θρω­ποι εί­ναι στεί­ροι, έχει κα­θα­ρά παι­δα­γω­γι­κό ρόλο. Ο Θεός βλέ­πον­τας, ότι οι άν­θρω­ποι αυ­τοί δεν έχουν διά­θε­ση με­τα­νοί­ας, προ­σπα­θεί με τον τρό­πο αυτό, να τους συ­νε­φέ­ρει στην …

Ο Θεός, με­τα­βι­βά­ζει στο σπέρ­μα του αν­δρός την ”νέα ψυ­χή” (πνεύ­μα) και στην συ­νέ­χεια το σπέρ­μα έλ­κει το ωά­ριο, για να το γο­νι­μο­ποι­ή­σει και έτσι δη­μιουρ­γεί­ται ένας νέος άν­θρω­πος. Πρώ­τα …

Μα­κριά από τα τυ­χε­ρά παι­χνί­δια, διό­τι χώ­ρια που σ’ αυτά, ο ένας κλέ­βει τα λε­φτά του άλ­λου, τα κέρ­δη που κερ­δί­ζει κά­ποιος δεν εί­ναι ευ­λο­γη­μέ­να, ακό­μα και αν τα χρη­σι­μο­ποι­ή­σει …

Όταν ο άν­θρω­πος ζει χω­ρίς Θεό, χω­ρίς γα­λή­νη, χω­ρίς εμ­πι­στο­σύ­νη, αλλά με άγ­χος, αγω­νία, κα­τά­θλι­ψη, απελ­πι­σία, απο­κτά­ει ασθέ­νειες σω­μα­τι­κές και ψυ­χι­κές. Όλες σχε­δόν οι αρ­ρώ­στιες, προ­έρ­χον­ται από την έλ­λει­ψη εμ­πι­στο­σύ­νης …