Στην ακριτική Κόνιτσα, όπου το κοινωνικό έργο της τοπικής μητρόπολης είναι από τα σημαντικότερα που επιτελούνται στην Ελλάδα, βρέθηκε η «Κιβωτός της Ορθοδοξίας», προκειμένου να στηρίξει -συμβολικά και ουσιαστικά- αυτή την προσπάθεια. Ο εκδότης, κ. Γιάννης Κουρτάκης, και ο Γενικός Διευθυντής Μέσων, κ. Παναγιώτης Τζένος, συναντήθηκαν στο επισκοπείο της Μητρόπολης Δρυινουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης με τον Mητροπολίτη κ. Ανδρέα, στον οποίον εξέφρασαν τον θαυμασμό τους για το σημαντικό έργο που επιτελείται σε μια τόσο ευαίσθητη περιοχή για την Ελλάδα.

Ο κ. Κουρτάκης, σε μια συμβολική κίνηση, επέδωσε στον κ. Ανδρέα επιταγή ύψους 5.000 ευρώ για τις ανάγκες της μητρόπολης, δίνοντας, παράλληλα, την υπόσχεση ότι θα είναι -στο μέτρο του δυνατού- κοντά στις προσπάθειες του μητροπολίτη. Επίσης, τόσο ο κ. Κουρτάκης όσο και ο κ. Τζένος υποστήριξαν ότι στο εξής -σε μια προσπάθεια της «Κιβωτού» να βρίσκεται κοντά στις μητροπόλεις που επιτελούν έργο- ανάλογα ποσά θα δίνονται με στόχο τη στήριξη δομών και πρωτοβουλιών τους που αναπτύσσονται σε μια δύσκολη περίοδο για τη χώρα.

Από την πλευρά του, ο Mητροπολίτης κ. Ανδρέας, αφού ευχαρίστησε για την προσφορά, εξέφρασε την ελπίδα η προσπάθεια αυτή να βρει μιμητές, γιατί, όπως είπε, οι ανάγκες του κόσμου είναι πολύ μεγάλες και τα έσοδα πενιχρά. Εξέφρασε, ωστόσο, την αισιοδοξία ότι σιγά- σιγά και με τη βοήθεια του Θεού η πατρίδα μας θα βρει τον δρόμο της και ο άνθρωπος θα στηρίζει ακόμα περισσότερο τον συνάνθρωπό του.

Η Μητρόπολη Κόνιτσας είναι από τις πλέον φτωχές (σε έσοδα), ωστόσο το 2014 και το 2013 κατάφερε να διαθέσει 227.615 και 275.487 ευρώ, αντίστοιχα, για φιλανθρωπικούς σκοπούς.Σήμερα, διατηρεί το γηροκομείο «Η Θεοτόκος», το οικοτροφείο αρρένων «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» στην Κόνιτσα, όπου φιλοξενούνται μαθητές, αρκετοί εκ των οποίων προέρχονται από τη Βόρειο Ήπειρο, όπως επίσης το οικοτροφείο θηλέων «Η Αγία Μακρίνα». Ακόμα, διαθέτει εκκλησιαστικές κατασκηνώσεις για μαθητές και μαθήτριες, καθώς και ιδρύματα όπως η «Πνευματική Στέγη Κονίτσης» και τα «πνευματικά κέντρα» σε Δελβινάκι και Δολιανά.

O εκδότης, κ. Γιάννης Κουρτάκης, και ο Γενικός Διευθυντής Μέσων, κ. Παναγιώτης Τζένος, με τον Μητροπολίτη κ. Ανδρέα στην Κόνιτσα.

 

 

 

 

Όλα αυτά συντηρούνται από τις εισφορές πιστών από την τοπική κοινωνία αλλά και από το εξωτερικό, οι οποίοι εμπιστεύονται απολύτως τα στελέχη της μητρόπολης και, κυρίως, τον κ. Ανδρέα, ο οποίος εδώ και 20 χρόνια ποιμαίνει με απόλυτη διαφάνεια και αγάπη την περιοχή. Μια περιοχή που ελεθευρώθηκε το 1913 και μόλις δέκα χρόνια αργότερα, το 1923, δέχτηκε σημαντικό αριθμό προσφύγων από την Καππαδοκία, μεταξύ των οποίων και την οικογένεια του Αγίου Παΐσιου.

Την περίοδο του Εμφυλίου δοκιμάστηκε σκληρά, ενώ η τοπική μητρόπολη, πριν από την πτώση του καθεστώτος του Χότζα στη γειτονική Αλβανία, στήριξε τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου. Ψυχή αυτού του αγώνα ήταν ο μακαριστός Μητροπολίτης Σεβαστιανός.

Πέρα από την εκκλησιαστική πλευρά, η Κόνιτσα είναι και ένας μοναδικός προορισμός. Τα τρία ποτάμια της περιοχής, Αώος, Βοϊδομάτης και Σαραντάπορος, δημιουργούν ένα σπάνιο φυσικό περιβάλλον.

Για πρώτη φορά η Κόνιτσα αναφέρεται με τη σημερινή της ονομασία στο «Χρονικό των Ιωαννίνων». Η αναφορά σχετίζεται με την οχύρωση του Κάστρου της, στα 1380, από τον «Δεσπότη» των Ιωαννίνων Θωμά Πρελούμπο, που το ενισχύει για να αντιμετωπίσει τις επιδρομές του αρνησίθρησκου τοπάρχη Ισαήμ από το Λεσκοβίκι. Την υστεροβυζαντινή περίοδο στην Κόνιτσα υπήρχαν τουλάχιστον δύο οικισμοί, ο ένας στη θέση Λάκκα, κάτω από το Κάστρο, και ο δεύτερος ψηλότερα, στη θέση Παλαιοχώρι, όπου σήμερα βρίσκεται η αγορά και η πλατεία. Τον 17ο αιώνα διαδόθηκε στην περιοχή, μέσω των εξισλαμισμένων Αλβανών, η αίρεση των Μπεκτασήδων, που βρήκε στους μουσουλμάνους της Κόνιτσας πρόσφορο έδαφος. Τότε ιδρύθηκαν αρκετοί τεκέδες, που ήταν μουσουλμανικά μοναστήρια δερβίσηδων και στο συγκρότημά τους περιλαμβάνονταν τουρμπέδες (μαυσωλεία), χώροι τελετουργιών και κελιά. Στην Κόνιτσα σώζονται σήμερα μόνο τέσσερις τουρμπέδες, δηλαδή μαυσωλεία που χτίζονταν πάνω από τάφους σημαντικών μορφών και επιφανών κληρικών. Στα 1870-1871 χτίστηκε το μονότοξο γεφύρι του Αώου από συνεργείο του πρωτομάστορα Ζιώγα Φρόντζου από την Πυρσόγιαννη.