Όλες οι ειδήσεις

Ο Όσιος Δανιήλ ο Κατουνακιώτης γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1844 μ.Χ., μεγάλωσε σε πολύτεκνη οικογένεια ευλαβών γονέων και ήτο ο μικρότερος υιός φέρων το όνομα Δημήτριος. Ήταν αριστούχος απόφοιτος της Ευαγγελικής Σχολής της Σμύρνης. Από τα 19 του έτη είχε τον ευλαβή πόθο να αφιερωθεί στον μοναχισμό. Στην αρχή μετά από τη συμβουλή του αγιοταφίτου πνευματικού του επεσκέφθη διάφορα μοναστήρια στην Πελοπόννησο και στα νησιά, όπως την Ύδρα, την Τήνο την Πάρο και την Ικαρία, όπου και γνώρισε φημισμένους αγίους γέροντες.

Του π. Δημητρίου Μπόκου

Οι άγιοι Θεοπάτορες Ιωακείμ και Άννα έλαβαν από τον Θεό το μεγάλο δώρο να γεννήσουν την Θεοτόκο, γεγονός το οποίο εορτάζουμε σήμερα (8 Σεπ.). Ο Ιωακείμ και η Άννα ήσαν άτεκνοι. Ολόκληρη η ζωή τους πέρασε με προσευχή και άσκηση. Ζητούσαν από τον Θεό ένα παιδί για να το αφιερώσουν και πάλι σ’ Αυτόν. Και όταν έφθασαν σε ηλικία, που ανθρωπίνως πλέον ήταν αδύνατο να τεκνοποιήσουν, ο Θεός εκπλήρωσε τον πόθο της καρδιάς τους και τους χάρισε την θυγατέρα, η οποία έμελλε να γίνει η Υπεραγία Θεοτόκος.

Η Αγία Νεομάρτυς Λυγερή η Χιοπολίτις γεννήθηκε στις αρχές του 19ου αιώνος μ.Χ. στο χωριό Ανάβατος της Χίου. Ανατράφηκε με τα νάματα της ορθοδόξου ημών πίστεως, ενώ διακρινόταν για το ψυχοσωματικό της κάλλος, γεγονός που προκάλεσε την ερωτική έλξη του Τούρκου τυράννου.

Η Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς σε συνεργασία με την Περιφέρεια Αττικής και την υποστήριξη του Δήμου Πειραιά και του Ε.Β.Ε.Π., διοργανώνει μεγάλη φιλανθρωπική Εκδήλωση – Συναυλία, στις 28 Σεπτεμβρίου 2021, ημέρα Τρίτη, στις 19:30 στο Βεάκειο ανοιχτό Θέατρο Πειραιά, με την Ελένη Βιτάλη, τον Γεράσιμο Ανδρεάτο και τους Βιολέτα Ίκαρη, Σαββέρια Μαργιολά, Μάκη Ψαραδέλη και Σταυρούλα Εσαμπαλίδη, για να αφυπνίσει τους πολίτες της ευρύτερης περιοχής της περιφέρειάς μας, σχετικά με το δράμα που βιώνουν πολλοί συνάνθρωποί μας.

Χρήστου Κ. Οικονόμου
τέως Προέδρου και Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ και
Προέδρου του Τμήματος Θεολογίας του Πανεπιστημίου Λευκωσίας

Είναι μερικές προσωπικότητες, τις οποίες οι άνθρωποι, η συνείδηση του λαού, τις κατατάσσουν ανάμεσα στους Αγίους, στην αιωνιότητα, από τον καιρό της επίγειας ζωής τους. Τέτοιοι είναι οι σύγχρονοι Άγιοι της Εκκλησίας, όπως ο Όσιος Παΐσιος, ο Άγιος Πορφύριος, ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης κλπ. Σε ένα άλλο επίπεδο διάκρισης και αναγνώρισης είναι άνθρωποι, όπως οι αγωνιστές και ήρωες του 1821, για τους οποίους το ελληνικό έθνος γιορτάζει μεγαλοπρεπώς, τιμώντας τους σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Οικουμενικού Ελληνισμού.

Του π. Γεωργίου Δορμπαράκη

Πρόκειται για ημέρα που καθιερώθηκε με πρωτοβουλία της UNESCO, ήδη από το 1965, με σκοπό βεβαίως να τονιστεί η ανάγκη της μόρφωσης για τον άνθρωπο, ώστε να μπορεί να γίνεται μέτοχος των πολιτιστικών αγαθών της ανθρωπότητας. Κι αυτό σημαίνει ότι πέραν των μέσων του εικοστού αιώνα, δηλαδή ενός αιώνα που η ανθρώπινη γνώση είχε προχωρήσει αλματωδώς σε πολλούς τομείς της επιστήμης – ας θυμηθούμε ότι μόλις λίγα χρόνια μετέπειτα ο άνθρωπος πηγαίνει και στο φεγγάρι! – εκατομμύρια συνανθρώπων μας παγκοσμίως δεν μπορούσαν να διαβάσουν και να γράψουν! Και δυστυχώς αυτό υφίσταται, σε μικρότερο ποσοστό ασφαλώς, ακόμη και σήμερα, ακόμη και για κάποιους στην πατρίδα μας!

Στην Ιερά Μονή Αναστάσεως του Κυρίου στο Λουτράκι, εορτάσθηκε με Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, την Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου, η μνήμη της Ισαποστόλου Αγίας Φοίβης της Διακόνου. Την Θεία Λειτουργία τέλεσε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κεγχρεών κ. Αγάπιος, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως και Ηγούμενος της προαναφερθείσας Ιεράς Μονής.

170.000 θεατές όλων των ηλικιών έχουν παρακολουθήσει τη διεθνή παραγωγή “Ο Άνθρωπος του Θεού” (Man of God) σε σενάριο και σκηνοθεσία Yelena Popovic με πρωταγωνιστή τον Άρη Σερβετάλη και ένα εκλεκτό καστ Ελλήνων και ξένων ηθοποιών μέσα σε μόλις 11 μέρες προβολής στις κινηματογραφικές αίθουσες. 

Η Αρχιεπισκοπή Τιράνων και πάσης Αλβανίας, μετά την αναγγελία της εκδημίας του μακαριστού Μητροπολίτου Καμπάλας και πάσης Ουγκάντας κυρού Ιωνά, προέβη στην κάτωθι Ανακοίνωση:

Του Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου

Τό νά ἀσχολεῖται κανείς μέ ἔντονα ποιμαντικά καί κοι­νωνικά ζητήματα εἶναι, κατά κάποιο τρόπο, ριψοκίνδυνο. Εἶναι προτιμότερο νά μήν ἀγγίζη κανείς τέτοια ζητήματα καί νά ἀσχο­λεῖται ἁπλῶς μέ ἀδιάφορα θέματα, ἀλλά, τελικά, καί αὐτό εἶναι ἀτελέσφορο.