Ο Θεός φα­νε­ρώ­νει την φι­λαν­θρω­πία Του

Ο Θεός φα­νε­ρώ­νει την φι­λαν­θρω­πία Του, όχι μόνο όταν κά­νου­με το καλό, αλλά και όταν Τον προ­σβάλ­λου­με και Τον πα­ρορ­γί­ζου­με με τις αμαρ­τί­ες μας. Πόσο μα­κρό­θυ­μα υπο­μέ­νει τα πα­ρα­πτώ­μα­τά μας! Αλλά και όταν τι­μω­ρεί, με πόση συμ­πά­θεια τι­μω­ρεί.

Ο Θεός εί­ναι φω­τιά που θερ­μαί­νει και φλο­γί­ζει την καρ­διά. Αν νοιώ­σου­με λοι­πόν στην καρ­διά μας ψυ­χρό­τη­τα, ας επι­κα­λε­στού­με τον Κύ­ριο για να έρ­θει, να μας θερ­μά­νει εμ­πνέ­ον­τάς μας αγά­πη προς Αυ­τόν και προς τον πλη­σί­ον.