Όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ

Ο Θεός φα­νε­ρώ­νει την φι­λαν­θρω­πία Του, όχι μόνο όταν κά­νου­με το καλό, αλλά και όταν Τον προ­σβάλ­λου­με και Τον πα­ρορ­γί­ζου­με με τις αμαρ­τί­ες μας. Πόσο μα­κρό­θυ­μα υπο­μέ­νει τα πα­ρα­πτώ­μα­τά μας! …

Η ζωή μας, μπο­ρεί να συγ­κρι­θεί με μια λαμ­πά­δα κα­μω­μέ­νη από κερί και φυ­τί­λι που καί­ει με μια φλό­γα, που εμείς ανά­ψα­με. Το κερί εί­ναι η πί­στη μας, το φυ­τί­λι …

Συμ­βαί­νει κά­πο­τε, να μας φαί­νε­ται, ότι ο άλ­λος κά­νει μια κακή πρά­ξη. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα όμως, η πρά­ξη αυτή μπο­ρεί να εί­ναι καλή, επει­δή γί­νε­ται με αγα­θή πρό­θε­ση. Η θύρα της …

Η προ­σευ­χή, η νη­στεία, η αγρυ­πνία, η άσκη­ση και όποιο Χρι­στια­νι­κό έργο, όσο καλό και αν εί­ναι αυτό κα­θαυ­τό, δεν μπο­ρεί να γί­νει σκο­πός της Χρι­στια­νι­κής ζωής, μο­λο­νό­τι εί­ναι απα­ραί­τη­το …

Νη­στεία δεν εί­ναι μόνο να τρώ­ει κα­νείς αραιά, αλλά και να τρώ­ει λίγο. Δεν εί­ναι φρό­νι­μο αυ­τός που νη­στεύ­ει, να πε­ρι­μέ­νει με ανυ­πο­μο­νη­σία την ώρα του γεύ­μα­τος και να ρί­χνε­ται …

Αχ! Αν ήξε­ρες μόνο τί χαρά, τί γλυ­κύ­τη­τα πε­ρι­μέ­νει την δι­καία ψυχή στον ου­ρα­νό, θα απο­φά­σι­ζες να υπο­φέ­ρεις με ευ­γνω­μο­σύ­νη σε αυ­τήν την πρό­σκαι­ρη ζωή κάθε εί­δους λύπη, διωγ­μό και …

Η προ­σευ­χή, η νη­στεία, η αγρυ­πνία, η άσκη­ση και όποιο Χρι­στια­νι­κό έργο, όσο καλό και αν εί­ναι αυτό κα­θαυ­τό, δεν μπο­ρεί να γί­νει σκο­πός της Χρι­στια­νι­κής ζωής, μο­λο­νό­τι εί­ναι απα­ραί­τη­το …

«Χαρά μου, Χριστὸς Ἀνέστη. Δὲν ὑπάρχει τόπος γιὰ θλίψη στὴν καρδιὰ τοῦ χριστιανοῦ, γιατί ὁ Χριστὸς νίκησε τὰ πάντα, ἀκόμη καὶ τὸν ἔσχατο ἐχθρό, τὸν θάνατο. Ὅλα τώρα πλημμυρίζουν ἀπὸ …

Κάθε έργο εμποτίζεται με εκείνα τα αισθήματα με τα οποία πραγματοποιείται. Όσοι έχουν καθαρή καρδιά το αισθάνονται αυτό. Όπως ευωδιάζουν τ’ άνθη έτσι ευωδιάζουν τα έργα που γίνονται με καλή …

Ο άνθρωπος με την σάρκα του ομοιάζει με αναμ­μένο κερί. Το κερί είναι προορισμένο να λιώσει και ο άνθρωπος να πεθάνει. Η ψυχή του όμως είναι αθά­νατη, γι’ αυτό και …