Γεροντικό

Οταν αρ­χί­ζει κα­νείς να κά­νει υπο­χω­ρή­σεις στην αμαρ­τία, εσω­τε­ρι­κά μαυ­ρί­ζει, θο­λώ­νουν τα μά­τια της ψυ­χής του και βλέ­πει θολά. Ύστε­ρα, εί­ναι μο­λυ­σμέ­νος από την αμαρ­τία και η αμαρ­τία τον μπερ­δεύ­ει. …

Οι άν­θρω­ποι κρί­νουν τα πράγ­μα­τα ανά­λο­γα με τις εμ­πει­ρί­ες και το πε­ριε­χό­με­νο που έχουν μέσα τους. Αν βγά­ζουν λαν­θα­σμέ­να συμ­πε­ρά­σμα­τα για τον εαυ­τόν τους, επει­δή δεν έχουν αυ­το­γνω­σία, εί­ναι φυ­σι­κό …

Για κα­νέ­ναν δεν μπο­ρού­με να πού­με ότι θα πάει στην κό­λα­ση. Ο Θεός δεν ξέ­ρου­με πως ερ­γά­ζε­ται. Τα κρί­μα­τα του Θεού εί­ναι άβυσ­σος. Κα­νέ­ναν να μην κα­τα­δι­κά­ζου­με, για­τί έτσι παίρ­νου­με …

Οταν αρ­χί­ζει κα­νείς να κά­νει υπο­χω­ρή­σεις στην αμαρ­τία, εσω­τε­ρι­κά μαυ­ρί­ζει, θο­λώ­νουν τα μά­τια της ψυ­χής του και βλέ­πει θολά. Ύστε­ρα, εί­ναι μο­λυ­σμέ­νος από την αμαρ­τία και η αμαρ­τία τον μπερ­δεύ­ει. …

Εί­ναι πολύ λυ­πη­ρό, οι άν­θρω­ποι που ζού­νε αμαρ­τω­λή ζωή, να προ­σθέ­τουν συ­νέ­χεια βά­ρος στις ψυ­χές των κε­κοι­μη­μέ­νων της γε­νιάς τους, διό­τι αι­σθά­νον­ται ένο­χο τον εαυ­τό τους, που έγι­ναν αι­τία να …

Οι άν­θρω­ποι κρί­νουν τα πράγ­μα­τα ανά­λο­γα με τις εμ­πει­ρί­ες και το πε­ριε­χό­με­νο που έχουν μέσα τους. Αν βγά­ζουν λαν­θα­σμέ­να συμ­πε­ρά­σμα­τα για τον εαυ­τόν τους, επει­δή δεν έχουν αυ­το­γνω­σία, εί­ναι φυ­σι­κό …

Όπως ανα­κου­φί­ζου­με τους φυ­λα­κι­σμέ­νους με ανα­ψυ­κτι­κά κ.λπ. που τους πη­γαί­νου­με, έτσι και τους νε­κρούς τους ανα­κου­φί­ζου­με με τις προ­σευ­χές και τις ελεη­μο­σύ­νες που κά­νου­με για την ψυχή τους. Οι προ­σευ­χές …

Τα μνη­μό­συ­να εί­ναι ο κα­λύ­τε­ρος δι­κη­γό­ρος για τις ψυ­χές των κε­κοι­μη­μέ­νων. Έχουν την δυ­να­τό­τη­τα και από την κό­λα­ση να βγά­λουν την ψυχή. Και εσείς σε κάθε Θεία Λει­τουρ­γία, να δια­βά­ζε­τε …

Πολ­λά καλά έργα των αν­θρώ­πων, θα πα­ρα­μεί­νουν στο τάφο τους. Και αυτό για­τί τα έργα αυτά, δεν έγι­ναν για τη δόξα του Χρι­στού και τη σω­τη­ρία τους, αλλά έγι­ναν για …

Μου λέει ο λο­γι­σμός ότι μό­νον το δέκα τοις εκα­τό από τους υπό­δι­κους νε­κρούς βρί­σκον­ται σε δαι­μο­νι­κή κα­τά­στα­ση και εκεί που εί­ναι, βρί­ζουν τον Θεό, όπως οι δαί­μο­νες. Δεν ζη­τούν …