Γεροντικό

Έχουν μο­λύ­νει οι άν­θρω­ποι, όλη την ατμό­σφαι­ρα. Βλέ­πεις, χει­μώ­νας και­ρός και πώς μυ­ρί­ζουν τα σκου­πί­δια! Σκέ­ψου το κα­λο­καί­ρι τι γί­νε­ται! Ευ­τυ­χώς που ο Θεός έχει κά­νει τα λου­λού­δια που ευω­διά­ζουν. …

Το από­το­μο πέ­ρα­σμα από την χαρά στην λύπη τις πιο πολ­λές φο­ρές εί­ναι του πει­ρα­σμού. Το ταγ­κα­λά­κι με την κα­κία του, πο­λε­μά­ει πολύ τον άν­θρω­πο, ιδί­ως τον ευαί­σθη­το και χα­ρού­με­νο …

Αν λυ­πά­ται κά­ποιος από κα­θα­ρό φι­λό­τι­μο για την πτώ­ση του, για­τί στε­νο­χώ­ρη­σε τον Χρι­στό, νιώ­θει μέσα του έναν γλυ­κό πόνο, για­τί ο Θεός σκορ­πά στην ψυχή του γλυ­κύ­τη­τα, την Θεία …

Νη­στεία δεν εί­ναι μόνο να τρώ­ει κα­νείς αραιά, αλλά και να τρώ­ει λίγο. Δεν εί­ναι φρό­νι­μο αυ­τός που νη­στεύ­ει, να πε­ρι­μέ­νει με ανυ­πο­μο­νη­σία την ώρα του γεύ­μα­τος και να ρί­χνε­ται …

Πρώ­τα πρέ­πει να ανα­κρί­νει κα­νείς τον εαυ­τόν του. Και αν δεν βρί­σκει τί­πο­τε, τότε να κά­νει δύο-τρεις με­τά­νοιες, να πέ­σει στα γό­να­τα και να πει: «Θεέ μου, πάν­τως σε κάτι …

Μια φορά, ένας νέος μοναχός στο Άγιον Όρος ζούσε με πολλή αυστηρότητα και ακρίβεια στους κανόνες. Νήστευε, αγρυπνούσε και προσπαθούσε να μην κάνει κανένα λάθος. Όμως, μέσα του είχε γίνει …

Όταν αρ­χί­σεις την ευχή, συγ­κέν­τρω­σε όλες τις εσω­τε­ρι­κές δυ­νά­μεις του πνεύ­μα­τός σου, ένω­σε τες με εκεί­νες της καρ­διάς σου και πα­ρέ­με­νε ακί­νη­τος. Για μια ή δύο ή και πε­ρισ­σό­τε­ρες μέ­ρες …

Να προ­σέ­ξου­με πολύ τα εκ προ­θέ­σε­ως σφάλ­μα­τα, για­τί αυτό που θα εξε­τά­σει ο Θεός εί­ναι η πρό­θε­σή μας. Τα σφάλ­μα­τα που κά­νου­με από απρο­σε­ξία εί­ναι ελα­φρό­τε­ρα. Με­ρι­κές αμαρ­τί­ες εί­ναι αμαρ­τί­ες, …

Έχου­με γί­νει πάρα πολύ απρό­σε­κτοι στο έργο της σω­τη­ρί­ας μας. Και απ’ αυτό προ­έρ­χε­ται το ότι πολ­λά χω­ρία της Αγί­ας Γρα­φής δεν τα παίρ­νου­με με την έν­νοια που τους ται­ριά­ζει. …

Όταν μπαί­νει η λο­γι­κή, δεν μπο­ρεί να κα­τα­λά­βει κα­νείς ούτε το Ευαγ­γέ­λιο, ούτε τους Αγί­ους Πα­τέ­ρες. Αλ­λοιώ­νε­ται το πνευ­μα­τι­κό αι­σθη­τή­ριο και ο άν­θρω­πος με την λο­γι­κή του βγά­ζει άχρη­στα και …