Λόγια Πατέρων

Θυμάστε την Μαγδαληνή; Όταν κατάλαβε ότι μπροστά της είχε τον Χριστόν, «ραββουνί», διδάσκαλέ μου, του λέγει και πάει να ακουμπήση το ιμάτιόν του, το σώμα του. Θυμάστε την αιμορροούσαν; Εκεί …

Όταν κα­νείς βα­ριέ­ται, όχι μόνο να κά­νει μια εξυ­πη­ρέ­τη­ση, αλλά ακό­μη και να κά­νει μια δου­λειά για τον εαυ­τό του, αυ­τός κου­ρά­ζε­ται και με την ξε­κού­ρα­ση. Ένας που βο­η­θά­ει, ξε­κου­ρά­ζε­ται …

Το Ευαγ­γέ­λιο και η κο­σμι­κή λο­γι­κή δεν συμ­βι­βά­ζον­ται. Στο Ευαγ­γέ­λιο εί­ναι η αγά­πη. Στην λο­γι­κή εί­ναι το συμ­φέ­ρον. Στο Ευαγ­γέ­λιο λέει: «Αν σε αγ­γα­ρεύ­σει κά­ποιος για ένα μίλι, εσύ να …

Για κα­νέ­ναν δεν μπο­ρού­με να πού­με ότι θα πάει στην κό­λα­ση. Ο Θεός δεν ξέ­ρου­με πως ερ­γά­ζε­ται. Τα κρί­μα­τα του Θεού εί­ναι άβυσ­σος. Κα­νέ­ναν να μην κα­τα­δι­κά­ζου­με, για­τί έτσι παίρ­νου­με …

Οταν αρ­χί­ζει κα­νείς να κά­νει υπο­χω­ρή­σεις στην αμαρ­τία, εσω­τε­ρι­κά μαυ­ρί­ζει, θο­λώ­νουν τα μά­τια της ψυ­χής του και βλέ­πει θολά. Ύστε­ρα, εί­ναι μο­λυ­σμέ­νος από την αμαρ­τία και η αμαρ­τία τον μπερ­δεύ­ει. …

Εί­ναι πολύ λυ­πη­ρό, οι άν­θρω­ποι που ζού­νε αμαρ­τω­λή ζωή, να προ­σθέ­τουν συ­νέ­χεια βά­ρος στις ψυ­χές των κε­κοι­μη­μέ­νων της γε­νιάς τους, διό­τι αι­σθά­νον­ται ένο­χο τον εαυ­τό τους, που έγι­ναν αι­τία να …

Όπως ανα­κου­φί­ζου­με τους φυ­λα­κι­σμέ­νους με ανα­ψυ­κτι­κά κ.λπ. που τους πη­γαί­νου­με, έτσι και τους νε­κρούς τους ανα­κου­φί­ζου­με με τις προ­σευ­χές και τις ελεη­μο­σύ­νες που κά­νου­με για την ψυχή τους. Οι προ­σευ­χές …

Ας μην ασχο­λού­μα­στε να στο­λί­ζου­με τους τά­φους και να πε­ρι­βάλ­λου­με τους νε­κρούς μας με σά­βα­να. Τα κα­λύ­τε­ρα σά­βα­να γι΄αυ­τούς εί­ναι η ελεη­μο­σύ­νη που θα κά­νου­με, για να ανα­παύ­σει ο κα­λός …

Τα μνη­μό­συ­να εί­ναι ο κα­λύ­τε­ρος δι­κη­γό­ρος για τις ψυ­χές των κε­κοι­μη­μέ­νων. Έχουν την δυ­να­τό­τη­τα και από την κό­λα­ση να βγά­λουν την ψυχή. Και εσείς σε κάθε Θεία Λει­τουρ­γία, να δια­βά­ζε­τε …

Πολ­λά καλά έργα των αν­θρώ­πων, θα πα­ρα­μεί­νουν στο τάφο τους. Και αυτό για­τί τα έργα αυτά, δεν έγι­ναν για τη δόξα του Χρι­στού και τη σω­τη­ρία τους, αλλά έγι­ναν για …