Αλεξάνδρου Π. Κωστάρα
Ομότιμου Καθηγητή Νομικής Σχολής Δημοκριτείου Πνπιτημίου Θράκης στην “Κιβωτό της Ορθοδοξίας”
Αφορμή για τις σκέψεις που διατυπώνουμε στο άρθρο αυτό μάς έδωσαν οι δηλώσεις κορυφαίων αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προεξάρχοντος του Προέδρου της Γαλλίας κ. Μακρόν, που έγιναν ύστερα από την εκτόξευση βαλλιστικού πυραύλου εκ μέρους του Ιράν εναντίον της Κύπρου και ειδικότερα εναντίον της Βασιλικής Βρετανικής Βάσης, που ευρίσκεται στην Μεγαλόνησο. Μετά την άμεση έμπρακη υποστήριξη της Ελλάδος προς τους αδελφούς μας Κυπρίου με την αποστολή στο νησί της Αφροδίτης πολεμικών πλοίων (φρεγατών) και αεροσκαφών (F16), ακολούθησαν και άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Γαλλία, Ισπανία), που έσπευσαν να αποστείλουν στην Κύπρο ανάλογη αμυντική στρατιωτική βοήθεια εκφράζοντας την επιβεβλημένη άλλωστε εκ της Συνθήκης της Λισαβόνας, κοινοτική αλληλεγγύη τους προς την στοχοποιηθείσα εκ μέρους των Ιρανών εταίρο τους. Από τις σχετικές δηλώσεις Ευρωπαίων ηγετών κρατάμε εδώ την πολύ σημαντική και με πολλές προεκτάσεις δήλωση του κ. Μακρόν, σύμφωνα με την οποία «κάθε επίθεση εναντίον της Κύπρου ισοδυναμεί με επίθεση εναντίον της Ευρώπης». Η δήλωση αυτή θα ήταν ευπρόσδεκτη ως μήνυμα, εάν δεν υπήρχε στην Μεγαλόνησο εδώ και 50 τόσα χρόνια (!) ο τουρκικός στρατός κατοχής της Κύπρου. Υπάρχει μεγαλύτερη επίθεση από αυτήν που εξαπέλυσαν οι Τούρκοι τον Ιουλιο του 1974 εναντίον της Κύπρου, με την οποία κατέλυσαν την εδαφική της ακεραιότητα, κατέχοντες έκτοτε δια των όπλων το 40% περίπου του εδάφους της. Και υπάρχει μεγαλύτερη υποκρισία από την προαναφερθείσα δήλωση του κ. Μακρόν;
Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών αντέδρασε αμέσως στην παράνομη ενέργεια της Τουρκίας, που κατέλυε με την στρατιωτική εισβολή της στην Μεγαλόνησο την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και εξέδωσε ομόφωνα Ψηφίσματα, με τα οποία ζητούσε την αποκτάσταση των πραγμάτων στην προτέρα τους κατάσταση. Θα μπορούσε βεβαίως το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. να εφαρμόσει το άρθρο 42 της Χάρτας των Ηνωμένων Εθνών και να αποστείλει διεθνή ειρηνευτική στρατιωτική δύναμη στην Κύπρο με την εντολή να αποβάλει από αυτήν βιαίως τους Τούρκους εισβολείς, όπως το έπραξε το 1950 στον Πόλεμο της Κορέας, στον οποίο έλαβε μάλιστα μέρος και ένα μικρό ελληνικό εκστρατευτικό σώμα. Βεβαίως το 1974, όταν έγινε η τουρκική στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο, δεν υπήρχε ακόμη η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία ιδρύθηκε 20 περίπου χρόνια αργότερα (την 1η Νοεμβρίου 1993) η δε Κύπρος εντάχθηκε σε αυτήν πολύ αργότερα (την 1η Μαΐου 2004). Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν ήταν αντίθετη στην διεθνή νομιμότητα η ενέργεια της Τουρκίας να εισβάλει στραιωτικά στην Κύπρο. Η διεθνής παρανομία της Τουρκίας εξακολουθούσε να υπάρχει όσο διετηρείτο η παράνομη στρατιωτική κατοχή της Κύπρου. Συμβαίνει σε αυτή την περίπτωση κάτι αντίστοιχο προς τα διαρκή εγκλήματα της ποινικής νομοθεσίας, τα οποία έχουν το ιδιάζον γνώρισμα ότι το έννομο αγαθό, που προστατεύει ο νόμος, δεν προσβάλλεται μόνον όταν παράγεται η παράνομη κατάσταση, που το προσβάλει, αλλά και κάθε μεταγενέστερη χρονική στιγμή, κατά την οποία διατηρείται η παρανόμως δημιουργηθείσα κατάσταση. Μάλιστα, σύμφωνα με την επιστημονική θεωρία, η παραγωγή της παράνομης κατάστασης, που προσβάλλει το έννομο αγαθό και η μεταγενέστερη διατήρηση αυτής της παράνομης κατάστασης έχουν την ίδια ακριβώς απαξία. Κατά την ίδια λογική, για να γυρίσουμε στις προσβολές της διεθνούς νομιμότητας, μια συμπεριφορά είναι αντίθετη στους κανόνες του διεθνούς δικαίου, όχι μόνον όταν παράγει μια παράνομη κατάσταση, που προσβάλλει τους σχετικούς κανόνες του διεθνούς δικαίου, αλλά και όταν διατηρείται αυτή η παράνομη κατάταση που δημιουργήθηκε.
Στην περίπτωση λοιπόν της τουρκικής στρατιωτικής εισβολής στην Κύπρο η συμπεριφορά της Τουρκίας ήταν διεθνώς παράνομη, διότι παραβίαζε τις διατάξεις της χάρτας των Ηνωμένων Εθνών, που επιτάσσουν τον σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας όλων των κρατών (βλ. άρ. 2 της σχετικής Χάρτας). Σύμφωνα δε με όσα ελέχθησαν πιο πάνω, εφ’ όσον διετηρείτο η παράνομη στρατιωτική κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία κατά τον χρόνο ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως κατά τον χρόνο ένταξης της Κύπρου σε αυτήν, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ώφειλε απλά να πράξει αυτό που έπραξε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και να εκδώσει, μετά την τουρκική εισβολή Ψηφίσματα, με τα οποία θα ζητούσε την άμεση αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο. Έπρεπε να θέσει τελεσίγραφο στην Τουρκία και να τής πει, εν ονόματι της κοινοτικής αλληλεγγύης, αυτό που τώρα λέει ο κ. Μακρόν, ότι δηλ. κάθε στρατιωτική επίθεση εναντίον της Κύπρου ισοδυναμεί τελικά με επίθεση εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο όνομα δε της κονοτικής αλληλεγγύης να απαιτήσει την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής από την Μεγαλόνησο απειλώντας ότι σε αντίθετη περίπτωση θα χρησιμοποιήσει ένοπλη βία για την αποβολή τους.
Ας αφήσει λοιπόν τους φαρισαϊσμούς και τα μυθεύματα ο κ. Μακρόν και ας ψάξει να βρει τρόπο να πείσει ή να πιέσει την γερμανοκρατούμενη και φιλικώς διακείμενη προς την Τουρκία ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να γίνει έστω όψιμα πράξη αυτό που μάς είπε. Εκτός από την γνώση που έχει ο κ. Μακρόν για την υπάρχουσα πραγματικότητα στην Κύπρο, πείρα αυτής της πργματικότητας έλαβε όσο ευρίσκετο στην Μεγαλόνησο ως επισκέπτης αυτής μετά την ρίψη του βαλλιστικού πυραύλου εναντίον της Κύπρου από τους Ιρανούς. Τα μέτρα προληπτικής αμυντικής θωράκισης, που ελήφθησαν εν συνεχεία από την Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας με την αρωγή της Ελλάδος και της Γαλλίας καλύπτουν ολόκληρη την επικράτεια της Κύπρου. Στο βόρειο όμως τμήμα αυτής, που τελεί υπό τουρκική κατοχή, η Τουρκία, για να προστατεύσει μόνον αυτό το τμήμα, που το θεωρεί δικό της και ετοιμάζεται μάλιστα να το ανακυρήξει σε αυτόνομο τουρκο-κυπριακό κράτος, έστειλε δικά της F 16 αδιαφορώντας για το τί είχε πράξει η νόμιμη Κυβέρνηση της Κύπρου! Το θέμα όμως αυτό έχει και μια άλλη σπουδαία παράμετρο: Εξ όσων γνωρίζω οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν έχουν αναγνωρίσει ως νόμιμη την στρατιωτική κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία. Τί λέει λοιπόν ο κ. Τραμπ για την ενέργεια του φίλου του κ. Ερντογάν να στείλει F 16 σε ένα παράνομο καθεστώς; Γι’ αυτό τού δίνει στρατιωτικά αεροπλάνα, για να τα διθέτει όπου και όπως κρίνει προς ενίσχυση άλλων παράνομων καθεστώτων, τα οποία πολεμάει η Αμερική;
Μετά την παρέκβαση αυτή ας επιστρέψουμε στην Γαλλία. Πρέπει να υπογραμμίσουμε με έμφαση εδώ ότι για όσα συμβαίνουν στον ευρύτερο χώρο της περιοχής μας η Γαλλία έχει τεράστιες ευθύνες, αφού με την προδοσία της Ελλάδος στην Μικρασιατική Εκστρατεία το 1922 και την εν συνεχεία ενεργό σύμπραξή της με την Αγγλία το 1923 στην ίδρυση του Νέου Τουρκικού Κράτους δίπλα μας ανέστησε τους βαρβάρους βρυκόλακες του οθωμανισμού και τούς έδωσε την εξουσία να διαφεντεύουν ολόκληρη την Μικρά Ασία και τις περιοχές της Ηπειρωτικής Ελλάδος μαζί με τις Θάλασσες του Αιγαίου και της Μεσογείου, αντί να τούς εκτοπίσει στα βάθη της Ασίας, από όπου κατέβηκαν στα μέρη μας, για να μάς κάνουν την ζωή δύσκολη. Αντί λοιπόν να καταφεύγει στους φαρισαϊσμούς και στα ωραιοποιημένα μυθεύματα, έχει χρέος να συμβάλει αποφασιστικά στην εξεύρεση λύσεως, για την εξουδετέρωση της βλαπτικής δράσης των απογόνων των Μογγόλων παντού όπου δραστηριοποιούνται και πρωτίστως ασφαλώς στην Κύπρο, που τής πίνουν το αίμα πενήντα τόσα χρόνια
