Στον ιερό τόπο που συνδέεται με το μαρτύριο του Αγίου Νικολάου του εν Βουναίνη, στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας, η τοπική παράδοση διασώζει μια ιδιαίτερη και συγκινητική αναφορά, την ύπαρξη δέντρων που «ματώνουν». Η έκφραση αυτή δεν περιγράφει φυσικό φαινόμενο με την επιστημονική έννοια, αλλά αποτελεί μέρος της λαϊκής ευσέβειας και της μνήμης του μαρτυρικού γεγονότος.
Σύμφωνα με την παράδοση, στο σημείο όπου ο Άγιος υπέστη το μαρτύριό του, ο τόπος αγιάστηκε από το αίμα του και από τη μαρτυρική του ομολογία. Από τότε, ορισμένα δέντρα της περιοχής θεωρούνται ότι «συμμετέχουν» μυστικά στο γεγονός αυτό, καθώς σε συγκεκριμένες στιγμές του χρόνου ή κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες, παρουσιάζουν ρητινώδεις εκκρίσεις που ο λαός ερμηνεύει συμβολικά ως «δάκρυα» ή «αίμα» του τόπου.Κάθε χρόνο εκατοντάδες πιστοί έρχονται στο προσκύνημα του Αγίου, για να συλλέξουν λίγο από το “αίμα” του, στο οποίο αποδίδουν πολλά θαύματα.
