Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Την ώρα που ο διά­βο­λος σου φέρ­νει βλά­σφη­μους λο­γι­σμούς, εί­ναι κα­λύ­τε­ρα εκεί­νη την ώρα να μην λέμε την ευχή, αλλά να ψάλ­λου­με. Εμ­παί­ζεις τον διά­βο­λο, όταν σου φέρ­νει βλά­σφη­μους λο­γι­σμούς …

Οι βλά­σφη­μοι λο­γι­σμοί εί­ναι όλοι του δια­βό­λου και δεν φέ­ρει καμ­μία ευ­θύ­νη ο άν­θρω­πος, όταν δεν τους δέ­χε­ται. Με βλά­σφη­μους λο­γι­σμούς βα­σα­νί­ζει ο διά­βο­λος συ­νή­θως τους πολύ ευ­λα­βείς και πολύ …

Οι λο­γι­σμοί που σπέρ­νει ο διά­βο­λος, σαν τα δια­βα­τά­ρι­κα που­λιά, που όταν πε­τούν στον ου­ρα­νό, εί­ναι πολύ όμορ­φα να τα χα­ζεύ­εις. Αν όμως κα­τε­βούν και κά­νουν φω­λιά στό σπί­τι σου, …

Ο βλαμ­μέ­νος άν­θρω­πος βλαμ­μέ­να σκέ­φτε­ται, όλα τα παίρ­νει αρι­στε­ρά, όλα τα βλέ­πει ανά­πο­δα. Ενώ, όποιος έχει κα­λούς λο­γι­σμούς, ό,τι και να δει, ό,τι και να του πεις, θα βά­λει καλό …

Εσύ με­ρι­κές φο­ρές δεν έχεις εγρή­γορ­ση, δεν λες την ευχή και δεν μπο­ρείς να αμυν­θείς. Έρ­χε­ται το τη­λε­γρά­φη­μα του δια­βό­λου απ’ έξω, το παίρ­νεις, το δια­βά­ζεις, το ξα­να­δια­βά­ζεις, το πι­στεύ­εις …

Μια φορά, είχε έρ­θει κά­ποιος, που είχε άρ­ρω­στο παι­δί. Τον πήρα να τον δω μέσα στο Εκ­κλη­σά­κι. Όταν άκου­σα το πρό­βλη­μά του, του είπα, για να τον βο­η­θή­σω: ”Κά­τι πρέ­πει …

Και την κό­λα­ση ο Θεός από αγά­πη την επέ­τρε­ψε. Να πάει ο αμαρ­τω­λός με τους όμοιούς του να πα­ρη­γο­ριέ­ται. Για­τί αυ­τούς και στον Πα­ρά­δει­σο να τους έβα­ζε ο Θεός, πάλι …

Όταν κα­νείς βα­ριέ­ται, όχι μόνο να κά­νει μια εξυ­πη­ρέ­τη­ση, αλλά ακό­μη και να κά­νει μια δου­λειά για τον εαυ­τό του, αυ­τός κου­ρά­ζε­ται και με την ξε­κού­ρα­ση. Ένας που βο­η­θά­ει, ξε­κου­ρά­ζε­ται …

Το Ευαγ­γέ­λιο και η κο­σμι­κή λο­γι­κή δεν συμ­βι­βά­ζον­ται. Στο Ευαγ­γέ­λιο εί­ναι η αγά­πη. Στην λο­γι­κή εί­ναι το συμ­φέ­ρον. Στο Ευαγ­γέ­λιο λέει: «Αν σε αγ­γα­ρεύ­σει κά­ποιος για ένα μίλι, εσύ να …

Οταν αρ­χί­ζει κα­νείς να κά­νει υπο­χω­ρή­σεις στην αμαρ­τία, εσω­τε­ρι­κά μαυ­ρί­ζει, θο­λώ­νουν τα μά­τια της ψυ­χής του και βλέ­πει θολά. Ύστε­ρα, εί­ναι μο­λυ­σμέ­νος από την αμαρ­τία και η αμαρ­τία τον μπερ­δεύ­ει. …